Versets bíblics populars de لوکا 9

Comparteix

ایسّایا سجّهێن مردم گوَشتنت: ”اگن کَسے لۆٹیت منی رَندگیریا بکنت، وتی دلئے لۆٹ و واهگان بکُشیت و هر رۆچ وتی جندئے سَلیبا بَڈّا بکنت و منی رندگیریا بکنت.

چێا که، هرکَس که وتی ساهئے رَکّێنگئے جُهدا کنت، گاریَ دنت، و هرکَس که منی هاترا وتی ساها نَدرَ کنت، رَکّێنیتی.

ایسّایا آییئے پَسّئوا گوَشت: ”آ کَس که نَنگار کنگئے وهدا پُشتا چاریت، هُدائے بادشاهیا هِزمتکاریئے لاهک نه‌اِنت.“

اگن یکّێا سجّهێن دنیا برسیت بله وتی ساها گار بِدنت، گُڑا آییا چِه پائدگَ رسیت؟

اگن کَسے چه من و منی هبران شرمندگ ببیت، گڑا انسانئے چُکّ هم آ وهدی که گۆن وتیگ و آسمانی پتئیگ و پاکێن پرێشتگانی شان و شئوکتا اے جهانا پدا کئیت، چه آییا شرمندگَ بیت.

ایسّایا گوَشت: ”رۆباهان هۆنڈ هست و بالی مُرگان کدۆه، بله انسانئے چُکّا په سرئے اێر کنگا هم جاگه نێست.“

گۆن مُریدان گوَشتی: ”هرکَس که په منی ناما اے کسانێن چُکّا وَشّاتکَ کنت و شرپَ دنت، بزان آ منا شرپَ دنت. هرکَس که منا شرپَ دنت، آییا هم شرپَ دنت که منا راهی داتگ، چێا که شمئے مستر هما اِنت که وتا چه سجّهێنان کَسترَ زانت.“