Популярни библейски стихове от Ioan 19

Споделяне

Ar ôl cael diod, dyma Iesu’n dweud, “Mae e wedi’i wneud.” Yna plygodd ei ben a marw.

Roedd Iesu’n gwybod ei fod wedi gwneud popeth roedd gofyn iddo’i wneud. “Dw i’n sychedig,” meddai, gan gyflawni beth oedd yr ysgrifau sanctaidd yn ei ddweud.

Pan welodd Iesu ei fam yn sefyll yno, a’r disgybl oedd Iesu’n ei garu yn sefyll gyda hi, meddai wrth ei fam, “Mam annwyl, cymer e fel mab i ti,” ac wrth y disgybl, “Gofala amdani hi fel petai’n fam i ti.” Felly o hynny ymlaen aeth mam Iesu i fyw gyda’r disgybl hwnnw.

Ond pan ddaethon nhw at Iesu gwelon nhw ei fod wedi marw’n barod. Yn lle torri ei goesau, dyma un o’r milwyr yn trywanu Iesu yn ei ochr gyda gwaywffon, a dyma ddŵr a gwaed yn llifo allan.

Digwyddodd y pethau hynny er mwyn i beth sydd yn yr ysgrifau sanctaidd ddod yn wir: “Fydd dim un o’i esgyrn yn cael ei dorri,” ac fel mae’n dweud yn rhywle arall, “Byddan nhw’n edrych ar yr un maen nhw wedi’i drywanu.”

Aeth allan, yn cario’i groes, i’r lle sy’n cael ei alw Lle y Benglog (‘Golgotha’ yn Hebraeg).

Dyma’r milwyr yn plethu drain i wneud coron i’w rhoi am ei ben, a gwisgo clogyn porffor amdano.