Популярни библейски стихове от Eseia 49

Споделяне

Ydy gwraig yn gallu anghofio’r babi ar ei bron? Ydy hi’n gallu peidio dangos tosturi at ei phlentyn? Hyd yn oed petaen nhw’n anghofio, fyddwn i’n sicr ddim yn dy anghofio di!

Dw i wedi cerfio dy enw ar gledrau fy nwylo! Wna i byth golli golwg ar dy waliau di.

Wel, dyma mae’r ARGLWYDD yn ei ddweud: “Bydd caethion yn cael eu cymryd oddi ar ryfelwr, ac ysbail yn cael ei dwyn oddi ar ormeswr; Bydda i’n ymladd gyda dy elynion di, ac yn achub dy blant di.

Yna dwedodd, “Mae’n beth rhy fach i ti fod yn was i mi dim ond i godi llwythau Jacob ar eu traed ac adfer yr ychydig rai fydd ar ôl yn Israel. Bydda i’n dy wneud di yn olau i’r cenhedloedd, er mwyn i bobl o ben draw’r byd gael eu hachub.”

Cân, nefoedd, a dathla, ddaear! Torrwch allan i ganu’n llawen, fynyddoedd! Achos mae’r ARGLWYDD wedi cysuro’i bobl, ac wedi tosturio wrth y rhai fu’n dioddef.