Папулярныя біблейскія вершы з Lúcas 6

Падзяліцца

Taḃruiḋ úaiḃ, agus do ḃéurṫar ḋáoiḃ; agus do ḃéuruid dáoine an ḃur nnċed, moisúr maiṫ, dingṫe, craiṫte agus ag dul ṫairis. Oír as lesi an miosúr an a dtoiṁéosdáoi, toiṁéosdar mar an gcéudna ḋáoiḃ.

Do ḃeir an duine maiṫ ní maiṫ as cisde maiṫ a ċroiḋe féin; agus do ḃeir an droċ ḋuine droċ ní as droċ ċisde a ċróiḋe fein: oír is as iomarcuiḋ an ċróiḋe, laḃrus an béal.

Ar a naḋḃarsin gráḋuiġiḋ ḃur náṁuid, agus déunuiḋ maiṫ, agus taḃruiḋ áirleaġaḋ úaiḃ, gan súil ré héinní arís; agus buḋ mór ḃur lúaideaċd, agus beiṫí ḃur gcloinn ag an té as Airde: óir bí seisean cinealta les na dáoiniḃ dombuíḋeaċa agus saiṫe.

Ar a naḋḃarsin bíṫísi trócaireaċ, mar atá ḃur Naṫuir trocuireaċ.

Agus ná beiriḋ breaṫ, agus ní ḃéurṫar breaṫ oruiḃ: ná damnuiġe, agus ní daiméontar siḃ: maiṫiḋ, agus maiṫfiṫear ḋáoiḃ

Aċd a deirim riḃsi atá ag éisdeaċd, Gráḋuiġiḋ ḃur náṁuid, déunuiḋ maiṫ don dreim air ar fúaḋ siḃ, Taḃruiḋ ḃur mbeannaċd don dreim ṁalluiġeas siḃ, agus déunuiḋ urrnaíġe ar son na muinntire do ní ḃur ndíoġḃáil.

Agus mar as toil liḃ dáoine do ḋéunaṁ ḋíḃ, deunuiḋsi mar an gcéudna ḋóiḃsin.

An té ḃúaileas tú air a ngíall iompó ċuige an gíall eile; agus an té ḃeanus do ċlóca ḋíot ná bac ḋe do ċíota fós a ḃreiṫ leis. Agus taḃuir do gaċ neaċ íarrus ort; agus ón te ṫógḃás do ċuid úait ná híarr air ais é.

Oír ni maiṫ an crann iomċras droċṫoraḋ; agus ní holc an crann iomċras toraḋ maiṫ.

Oír is ó a ṫoraḋ aiṫeantar gaċ uile ċrann. Oír ní ċruinniġid dáoine fígiḋe do ḋeilgneaċ, na cáora fineaṁna do ḋriseaċ.