Папулярныя біблейскія вершы з Lúcas 5

Падзяліцца

Agus mar do sguir sé do laḃairt, a duḃairt sé ré Símón, Déunuiġ roṁaiḃ ar an nduḃaigéun, agus leigiḋ sios ḃir líontaġ ċum gaḃála.

Agus ar ḃfreagra do Ṡímon a duḃairt sé ris, A Ṁaiġisdir, do ṫuirrsiġeamar sinn féin feaḋ na hoiḋċe uile, agus níor ġaḃamair éin ní: aċd ċeana ar do ḃreiṫir se cuirfe mé síos an líon. Agus an tan do rinneadar so, do íaḋadar ar iomarċuiġ éisg: ionnus gur briseaḋ a líon.

Aċd do ċúaiḋ seisean fá leiṫ ar an ḃfasaċ, agus do rinne sé urnuiġe.

Ní ṫáinic misi do ġairm na ḃfiréunaċ, aċd na bpeacṫaċ ċum aiṫriġe.

Agus an tan do ċonnairc Símon Peadar so, do ṡléuċd sé ag giúiniḃ Iósa, ag ráḋ, Imṫiġ úaim a Ṫiġearna; óir is duine peacṫaċ mé.

Agus ag freagra a duḃairt Iósa ríu, Ní ḃfuil ríaċdanus leáġa ar na dáoiniḃ slána; aċd ar na dáoiniḃ tinne.

Agus an tan tugadarsan a ienga ċum tire, ar ḃfagḃáil an uile neiṫer ḋóiḃ, do leanadar eisean.

Agus tárla, an tan do ḃí sé a ccaṫruiġ áiriġe, féuċ óglaċ lán do luḃra: agus ar ḃfaicsin Iósa ḋó do leig sé é féin síos ar aġaiḋ, agus do ġuiḋ sé é, a ráḋ, A Ṫiġearna, más toil leaċd é, is éidir leaċd misi do ġlanaḋ Agus ar sineaḋ a láiṁe, do ḃean sé ris, ag raḋ, As toil: bí glan. Agus dfag an luḃra é ar an mball.

Aċd is móide do leaṫnuiġe a ṫúarasġḃáil sin: agus do ċruinniġ slúaġ mór déisdeaċd ris, agus dfaġáil fóiríġne a dteinneas úaḋ.