Папулярныя біблейскія вершы з Genesis 50

Падзяліцца

Ang daotan ninyong laraw batok kanako gihimo sa Dios nga kaayohan aron maluwas ang kinabuhi sa daghang tawo sama sa nahitabo karon.

Apan miingon si Jose kanila, “Ayaw kamo kahadlok kay dili ako Dios.

Busa ayaw kamo kahadlok. Atimanon ko kamo ug ang inyong kabataan.” Niining paagiha gipasaligan niya sila sa mga pulong nga nakahupay sa ilang kasingkasing.

‘Sultihi si Jose nga ako naghangyo kaniya nga pasayloon unta niya ang iyang mga igsoon sa sala nga ilang nabuhat kaniya.’ Busa pasayloa intawon kami sa sayop nga nahimo namo nga mga sulugoon sa Dios sa imong amahan.” Mihilak si Jose sa dihang gisulti nila kini kaniya.

Miingon si Jose sa iyang mga igsoon, “Hapit na ako mamatay apan dili kamo pasagdan sa Dios ug dad-on kamo niya ngadto sa yuta nga gisaad niya kang Abraham, kang Isaac ug kang Jacob.”

Unya gipapanumpa ni Jose ang mga anak ni Jacob nga kon kaluy-an sila sa Dios, dad-on nila ang iyang mga bukog inigbiya nila sa Ehipto.

Unya namatay si Jose didto sa Ehipto sa edad nga 110. Gi-embalsamar nila ang iyang lawas sa wala pa nila kini isulod sa lungon.