Gewilde Bybelverse vanaf Gníoṁarṫa 1

Deel

Aċ glacfaiḋ siḃ neart an Spioraid Naoiṁ ag túirliocan ionaiḃ, agus beiḋ siḃ i nḃúr luċt fiadnaise ḋóṁsa i n-Ierúsalem agus i n-Iudéa go léir agus i Samaría, agus go h-imeall an doṁain ar fad.

Aċ duḃairt sé leó: Ní h-agaiḃse atá fios d’ḟáġail ar na h-aimsiriḃ ’ná ar na tráṫanaiḃ a ċimeád an t-Aṫair fé n-a ċóṁaċt féin.

Agus d’iṫ sé bia ’n-a dteannta agus d’órduiġ sé ḋóiḃ gan imṫeaċt a’ Ierúsalem aċ fanṁainṫ le geallṁaint an Aṫar, an ġeallṁaint, (ar seisean) a ċloiseaḃair ó m’ béal-sa: Gur ḋein Eóin baiste le h-uisge aċ go ndéanfar siḃse do ḃaiste leis an Spioraid Naoṁ laistiġ de ḃeagán laeṫanta.

Agus tar éis é féin a ṫaisbeáint beó ḋóiḃ i ndiaiḋ a ṗáise, le mórán deasḃuiṫe, i gcaiṫeaṁ daċad lá, ’ġá ṫaḃairt féin le feisgint dóiḃ agus ag laḃairt leó ar ríġeaċt Dé.

Agus nuair a ḃí an ċainnt sin ráiḋte aige do tógaḋ suas é os cómair a súl agus do ġlac sgamall as a raḋarc é.

Agus an ḟaid a ḃíodar ag féaċaint air agus é ag imṫeaċt suas an neaṁ, féaċ, ḃí beirt ḟear ’n-a seasaṁ ’n-a n-aice agus éadaċ geal orṫa, Agur duḃradar: A ḟeara Ġaililiaċa, cad ad áil liḃ i nḃúr seasaṁ ag féaċaint suas ċun neiṁe? Íosa so atá tógta suas ar neaṁ uaiḃ, tiocfaiḋ sé ar an gcuma gcéadna, fé mar a ċonacaḃair ag dul suas ar neaṁ é.