Gewilde Bybelverse vanaf دَرگوَز 23

Deel

من تئیی هُداوندێن هدا آن. منی هِزمتا بکن، من تئیی رِزک و رۆزیگا برکتَ دئیان و نادْراهیا چه تئیی جانا دورَ داران. تئیی مُلکا کَسّ چُکّ اِشکندَ نکنت و کَسّ سَنٹ و بےائولادَ نبیت. من شمئے اُمرا برکتَ دئیان.

بچار، نون من پرێشتگے راه دئیگا آن. اے چه تئو پێسرَ بیت که راها تئیی پاسپانیا بکنت و ترا منی تئیار کرتگێن جاگها ببارت و سر بکنت.

بله اگن آییئے تئوارا شرّیئے سرا گۆش بدارئے و هرچے که منَ گوَشان، هما پئیما بکنئے گڑا من تئیی دژمنانی دژمنَ بان و تئیی بَدواهانی بَدواه.

گۆن گێشترێن مردمان گۆن مکپ و بدێن کار مکن. جێڑهێئے سرا که شاهدیَ دئیئے، اِنساپا لگتمال مکن، بِلّ تُرے گێشترێن مردم هما نێمگا اَنت. جێڑهێئے تها نێزگارێن مردمێئے واستا هم رو و ریا مکن.

”درۆگێن هال شِنگ مکن. گۆن بَدکاران همکاری مکن و درۆگێن شاهدی مدئے.