Àwọn Ẹsẹ Bíbélì Tí Ọ̀pọ̀ Èèyàn Mọ نامَه دوّم تیموتائوس 2

تَموم تلاشُت بِکو که مورد کَبول خدا بِش، چُنِ یَک کارگری که دلیلی اَسِی شرمندگی اُشنی و کلوم حکیکتا وَ وَلمی اُ کَر اَگِرِ.

پَ از هوی و هَوسِی جَوونی بِگُروخ، و اُمرَهِ آنایایی که وَ دلی پاک اُ خداوند جار اَزنِت، اَزدُمبالَهِ صالح بُدَ، ایمون، محبت و صلح و سلامتی بِش.

نوکر خداوند نباید جَر و مُرافِعَه بِکو، بلکه باید خاد هَمَه مهربو بِه، اُشبِشابِه تعلیم هادَ و جلووِ بَدی وَ صبر طاکَت بیارِ،

اَگَه بی‌وفا بِبِم، آنا وفادار اَدَمانِه اَسِی که اُشناشابِه اُ خوش حاشا بِکو.

باید اُ آدامِی که مخالفت اَکنِت وَ آرومی اصلاح بِکو، تا بلکه هم خدا شُنسِه توبَه عطا بِکو تا حکیکتا بِشناسِت

ولی از حرفِی مُفت پوک دوری بِکو، اَسِی که مردُما بِشتَه و بِشتَه اُ طرف بی دینی اَبَه.