اِنجیلِ مَرقُس 13 سے مشہور بائبلی آیات

شئیر

همه مِ اسمِ خاطِری شِمه جِم بیزار بونِنه؛ ولی هر کی که تا آخِر دَووم بیاره و بَمونه، نِجات گِرنه.

پَس بیدار بوئین و شِمه حواس دَووه، چوون نَدوندِنی اون مووقه کِی رِسِنه.

پَس هر وَخت شِما ره دسگیر هاکاردِنه و محکمه بَکِشِندینه، پیش پیش نِگرون نَووین که چی بارین، بلکه اون چی که هَمون مووقه شِمه وِسه اِنه، اونِ بارین؛ چوون اونی که گَب زَنده شِما نینی، بلکه روح‌القُدُسِ.

آسِمون و زِمین از بین شونه، ولی مِ گَب ها هیچ وَخت از بین نَشونه.

«به جِز آسِمونی پییِر هیچ کی اون روز و ساعتِ نَدونده؛ حَتّی آسِمونِ فرشته ها و ریکا هم اونِ جِم خَوِر نِدارنِنه.

وَختی جنگائه خَوِری اِشنُنِنی و جنگائه خَوِر شِمه گوش رِسنه، هَراسون نَووین. این طی چیا وِنه اِتّفاق دَکِفه، ولی هَمتی این آخِرِ زِمون نییه.

پَس شِما هم بیدار بویئن، چوون نَدوندِنی صابخانه کِی اِنه، شو یا نصفِ شو، تِلائه وَنگِ مووقه یا صِواحی. نَکِنه که وه یهویی بِیّه و شِما ره خوِ دِله بَوینه. اونچی شِما ره گامبه، همه ره گامبه: بیدار بوئین!»

قوم ها و مملکت ها ضد هم حِرِسِنِنه. خَله جاها زِلزله اِنه، قحطی بونه. ولی اینا فِقَط شِروعِ بِزائِنِ دَردِ موندِنه.

اَوِّل وِنه انجیل تِمومِ قوم هائه وِسه اِعلام بَووه.

چوون خَیلیا مِ اسمِ هِمراه اِنِنه، گانِنه، ”مِن هَمون مَسیحِمه“ و خَیلیا ره از راه به دَر کاندِنه.

«ولی شِما شه مواظب بوئین، چوون شِما ره مَحکمهِ تحویل دِنِنه و عبادتگاه هائه دِله زَندنه و مِ خاطِری فرموندارون و پادشاهونِ پَلی اِیست کاندینی تا وِشونِ روب رو شِهادِت هادین.

چوون خَیلیا اِنِنه و دِراغی ادعا کاندِنه که اِما مَسیحِ موعود و پِغمبَرِمی و عجیبِ کارا و معجِزه ها کاندِنه تا اگه بَووه، انتخاب بَییهِ ها ره از راه به در هاکانِن.

«ولی اون روزا، بعد از اون گَتِ مِصیبَت، «‌”خِرشید تاریک بونه و ماه دییه سو نَدِنه. ستاره ها آسِمونِ جِم جِر کَفِنِنه و آسمونِ سِتونون ‌لَرزه کَفِنِنه.“