मरकुस 13 سے مشہور بائبلی آیات

شئیر

एने मारो नावाव जेसे आखा तुमरो द्वेष केरुहू पुण जो शेवेट ताहवोर देरीन रेंय ताणुच उद्धार एय.”

होमंबालावा एईन जा, जागता रीवू वू एने प्रार्थना केरू काहाकाय तुमूह मालूम नाहं का तो ठरावील टाइम केव एने आवूह.

जेवी ता तुमूह लेणे जाइन होप दियील तेवी पेलरीन चिंता केरुहू मा का आमु काय केहू पुण जो कायता समय पोर केवाय जाय तोच केज्यू काहाकाय बोलणार तुमूह नाहं पुण पवित्र आत्मा हि.

आकाश एने पृथ्वी एने नाहव शव एईन जाहू पुण मारा वचन रद्द एय नाहं.

“तो दिह ता समयान विषयामाय कुणीह नाह मालूम, नाह ते स्वर्गदूता नाह ते सोराह” पुण फक्त पिताह मालूम हि.

जेवी तुमूह लेळाय विषय होमलहु, केवहव बातम्या होमबोलणार तर, बिऊ मा: ज्याह वातून एने आवश्यक हि, तेभी पुण ता समयव अंत एय.

ज्यानकेरता जागता रेवू, कारण तुमूह मालूम नाहं तुमरो घेर मालिक जर आवूह हि हांजपोर, रातव, कुकडो आव र्नाराण टाइम केवहव हेकाले. केध्दव इही वमां का उचकाहूस तो आवीन जाहू एने तुमूह हूवताला देखणार. एने जे मी तुमूह किथे तोज आखाहुच किथे, “जागे रेवू.”

काहाकाय जाती पुर जाती, एने राज्या पुर राज्य चेढाय केरी. एने हर एक जागी भूकंप एय, एने काल पोडती. जो ते पिडान सुरुवात एय जायेल हि.

पुण ऐवी आवश्यक हि का पेल आख्यू जात्यूमाय सुवार्ता पोरचार केरनेमाय आवी.

कोलाक मारो नावान ते किथी आवूह “मी तोच हि” एने ते कोल्लाकाह थेगणार.

“पुण तुमूह होमंबालीन रीवू; काहाकाय माणुह तुमूह सभा मायवोर लावा जाहू, आराधनालय माय चापका मारणार, तुमूह मारी य वजेसे अधिकाऱ्यांन एने राजान ओगांण गवाही आपणे केरता, उबरीन येल रेहू.

काहाकाय जुठा मसीह एने जुठा भविष्यवक्ता उठीन उबरीन येल रेहू एने जर शक्य एय गीयो तर जे ठेरावील हि ताह पुण ठेगहू केरसेक्तालू एने ताह आश्चर्य काम एने चिन्हे देखाडणार. काय निवाडीलाह भी भोटकाड देय.

पुण ता दिहामाय ता दुखांमायबव, सूर्य काळ एय जाहू एने चांद आपणो उजालो आपण्यू नाहं. एने आकाशा मायरीन तारा तूटठव रेहू एने आकाशान शक्ती आलविल जाहू.