Популярні біблійні вірші з Ṁaṫa 12

Поділитись

Aċd a deirim riḃ, Go dtioḃraid na dáoine cúntas úaṫa lá an ḃreiṫeaṁnuis, ar son gaċ aóinḃreiṫre díoṁaóiniġe dá laiḃéoraid síad. Oír is as do ḃríaṫruiḃ ṡáorfuiḋṫear ṫú, agus is as do ḃrúaṫruiḃ daiméontar ṫú.

An ṡlioċd na naiṫreaċ neiṁe, cionnas is éidir liḃ neiṫe maiṫe do laḃairt, ó a tá siḃ féin go holc? Óir is as anlán an ċroiḋe laḃrus an béul.

Do ḃeir an duine maiṫ neiṫer maiṫe as cisde maiṫ a ċroiḋe: agus do ḃeir an droċḋuine droiċneiṫe as a ḋroiċċisde.

Air a naḋḃarsin a deirim riḃ, Go maiṫfiḋṫear gaċ peacaḋ agus gaċ blasṗeíme do na dáoiniḃ: giḋeaḋ ní maiṫfiḋṫear do na dáoiniḃ, blasṗeíme a naġaiḋ an Spiorad Naóiṁ.

Ceaċdar do ḋa ní, déanaiḋ an crann maiṫ, agus a ṫoraḋ maiṫ; no déanaiḋ an crann loḃṫa, agus a ṫoraḋ loḃṫa: óir is as a ṫoraḋ aiṫéantar an crann.