Популярні біблійні вірші з Rômanina 14

Поділитись

Fa tsy izay mihinana na misotro no manana ny Fanjakàn’Andriamanitra, fa izay manao ny marina sy mikatsaka fiadanana ary mifaly ao amin’ny Fanahy Masina. Ka izay manompo an’i Kristy araka izany no sitrak’Andriamanitra sady ankatoavin’ny olombelona.

Eny, velona isika, dia velona ho an’ny Tompo; maty isika, dia maty ho an’ny Tompo: koa na velona isika na maty, dia mbola an’ny Tompo ihany.

Izay mampitombo ny fiadanana àry no aoka hokatsahintsika, mbamin’izay ifanampiantsika hiorina amin’ny finoana

Aoka mba tsy hifampitsara intsony àry isika. Fa aoka ianareo ho tapa-kevitra hanao izay tsy hahasolafaka ny namana amin’ny ratsy na izay tsy hitaomana azy amin’ny fahotana.

satria izao no voalazan’ny Soratra Masina: «Raha velona koa Aho, hoy ny Tompo, dia handohalika eo anatrehako ny olombelona rehetra ary hiloa-bava avokoa hiaiky Ahy ho Andriamanitra!» Noho izany, dia samy hampamoahin’Andriamanitra ny amin’ny tenantsika avy isika.

Raiso ny malemy finoana, fa aza melohina ny heviny.

Fa iza moa ianao no manameloka ny mpanompon’olon-kafa? Na mijoro izy na lavo, dia raharahan’ny tompony ihany izany. Hijoro anefa izy satria mahay mampijoro azy ny Tompo.