Obľúbené biblické verše z Rodzaju 37

Zdieľať

A miał Józef sen i gdy opowiedział go swoim braciom, oni tym bardziej go znienawidzili.

A Izrael kochał Józefa najbardziej ze wszystkich swoich synów, ponieważ był mu on synem jego starości. Sprawił mu też długi płaszcz z rękawami.

I widzieli jego bracia, że ich ojciec kocha go bardziej niż wszystkich jego braci, i nienawidzili go, i nie byli w stanie rozmawiać z nim przyjaźnie.

Potem miał jeszcze jeden sen i opowiedział go swoim braciom. Powiedział: Oto miałem znowu sen, a oto słońce, księżyc i jedenaście gwiazd kłaniało mi się.

I zazdrościli mu jego bracia, lecz jego ojciec zachował [sobie] tę sprawę.

A powiedział im: Posłuchajcie, proszę, o czym był sen, który mi się przyśnił: Oto wiązaliśmy snopy pośród pola; i oto podniósł się mój snop i stanął, a oto wasze snopy otoczyły go i pokłoniły się mojemu snopowi.

Chodźmy więc teraz, zabijmy go i wrzućmy go do jednej ze studni, a potem powiemy: Dzikie zwierzę go pożarło. I zobaczymy, co będzie z jego snów.

Gdy więc przechodzili ci ludzie, Midianici, kupcy, wyciągnęli i podnieśli Józefa ze studni, i sprzedali Józefa Ismaelitom za dwadzieścia srebrników, ci zaś przyprowadzili Józefa do Egiptu.

I powiedzieli jeden do drugiego: Oto nadchodzi ten mistrz od snów!

A [oni] zobaczyli go z daleka. Lecz zanim zbliżył się do nich, zmówili się, aby go zabić.

Ruben powiedział do nich jeszcze: Nie przelewajcie krwi! Wrzućcie go do tej studni, która jest na pustyni, ale nie podnoście na niego ręki. Chciał go bowiem wyrwać z ich ręki po to, by go sprowadzić do ojca.