Obľúbené biblické verše z மத்தாயி 27

Zdieľať

மூறுமணி சமேக ஏசு, “ஏலீ! ஏலீ! லாமா சபக்தானி?” ஹளி ஒச்செகாட்டி ஊதாங்; அதன அர்த்த ஏன ஹளிங்ங “நன்ன தெய்வமே! நன்ன தெய்வமே! நீ நன்ன கைபுட்டுது ஏனாக?” ஹளியாப்புது.

அம்மங்ங எருசலேம் அம்பலதாளெ இப்பா தெரெசீலெ மேலெந்த ஹிடுத்து கீளெட்ட எருடாயிற்றெ கீறித்து, பூமியும் குலுங்ஙித்து, பாறெக்கல்லொக்க ஹொட்டித்து. பண்டு தெய்வத நம்பி ஜீவிசி, சத்துஹோதா பலரும் கல்லறெ தொறது ஜீவோடெ எத்துரு.

ஏசு ஹிந்திகும் ஒச்செகாட்டி ஊதட்டு ஜீவத புட்டாங்.

பட்டாளத்தலவனும், அவனகூடெ ஏசின காவலு காத்தண்டித்தா பட்டாளக்காரும், பூமி குலுக்கதும், அல்லி சம்போசிதா எல்லா காரெதும் கண்டு, அஞ்சி பெறச்சட்டு, “நேராயிற்றெ இவங் தெய்வத மங்ஙதென்னெயாப்புது” ஹளி ஹளிரு.

ஹகலு ஹன்னெருடு மணிந்த ஹிடுத்து, மத்தினி களிஞு மூறு மணியட்ட ஆ தேச முழுக்க இருட்டாத்து.

அம்மங்ங பிலாத்து ஆக்களகூடெ, “அந்த்தெ ஆதங்ங கிறிஸ்து ஹளா ஏசின நா ஏன கீயிவத்தெ?” ஹளி கேட்டாங். “அவன குரிசாமேலெ தறெச்சு கொல்லுக்கு” ஹளி எல்லாரும் ஆர்த்துரு. பிலாத்து ஆக்களகூடெ, “ஏனாக? இவங் ஏன குற்ற கீதாங்?” ஹளி கேட்டாங்; எந்நங்ங ஆக்க, “அவன குரிசாமேலெ தறீக்கு, குரிசாமேலெ தறீக்கு” ஹளி ஹிந்திகும் ஒச்செகாட்டி ஆர்ப்பத்தெகூடிரு.