Obľúbené biblické verše z Марк 2

Zdieľať

Мыны уккан Иисус олорго айтты: – Эмчини кадык улус эмес, оору улус керексиир. Мен актуларды эмес, кинчектӱлерди кычырарга келгем.

Иисус олордыҥ бӱдӱп турганын кӧрӧлӧ, курулып калган кижиге айтты: – Балам, кинчектериҥ ташталып јат.

Оноҥ айтты: – Суббот кӱн кижиге болуп јайалган, кижи суббот кӱнге болуп јайалган эмес.

Улустыҥ кӧбине Иисуска јууктаар эбин таппай, Ол отурган айылдыҥ јабынчызында тежик эделе, оору кижини тӧжӧктӧ јаткан бойынча тӱжӱрип ийдилер.

Је Кижи Уулында јердеги кинчекти таштаар јаҥ барын билип јӱрӱгер – дейле, курулып калганга: – Сеге айдадым: тур, тӧжӧгиҥди алып, айлыҥа јан – деди.

Нези јеҥил? Курулып калганга: «Кинчектериҥ ташталып јат» – деерге бе, эмезе: «Тур, тӧжӧгиҥди алып, базып јӱр» – деерге бе?

Онызы бу тарый ӧрӧ туруп, тӧжӧгин алала, ончо улус кӧзинче чыга берди. Ончолоры кайкажып, «Мындый немени эр-јажына кӧрбӧдис!» – дежип, Кудайды алкап турдылар.