Известные библейские стихи из Lúcás 7

Поделиться

D’á ḃríġ sin adeirim leat: Táid a lán peacaí maiṫte ḋi tré ṁéid a gráḋa. An t-é, áṁṫaċ, d’á maiṫtear an beagán is beagán a ġráḋ. Agus duḃairt sé léi-se: Táid na peacaí maiṫte ḋuit.

Agus duḃairt seisean leis an mnaoi: Do ṡlánuiġ do ċreideaṁ ṫu; imṫiġ i síoṫcáin.

Agus ṡeasaiṁ sí lastiar i n-aice a ċos, agus ċrom sí ar a ċosaiḃ do niġe le n-a deóraiḃ, agus ar iad do ṫriomú le n-a gruaig, agus ḃi sí ag pógaḋ a ċos agus ag cimilt na h-ola ḋíoḃ.

Is uime sin nár ṫuigeas gur ḃ’ḟiú mé mé féin do ḋul ag triall ort; aċ abair i ḃfocal é agus beiḋ mo ṡeirḃiseaċ slán. Óir is duine mise atá socair fé smaċt, agus tá fir fé smaċt agam; agus deirim le fear, Imṫiġ, agus imṫiġeann sé; agus le fear eile, Tar, agus tagann sé; agus le m’ṡeirḃíseaċ, Dein so, agus deineann sé é. Agus nuair a d’airiġ Íosa an méiḋ sin ḋein sé iongna ḋe, agus d’iompuiġ sé ċun na ndaoine a ḃí ’ġá leanṁaint, agus duḃairt sé leó: Go deiṁin a deirim liḃ, ní’l a leiṫéid sin de ċreideaṁ fáġalta agam i n-Israél féin.

Agus an uair ċéadna san do leiġis sé mórán daoine ó n-a ngalaraiḃ agus ó n-a gcneaḋaiḃ, agus ó annspridíḃ, agus ṫug sé raḋarc do ṁórán dall. Ansan d’ḟreagair sé iad-san agus duḃairt leó: Téiġiḋ ṫar n-ais agus innsiḋ d’Eóin cad a ċloiseaḃair agus cad a ċonacaḃair; raḋarc ’á ṫaḃairt do ḋallaiḃ, siuḃal do ḃacaċaiḃ, na loḃair d’á nglanaḋ, éisteaċt ’á ṫaḃairt do ḃoḋaraiḃ, na mairḃ ag aiseiriġe, an soisgéal d’á ċraoḃsgaoileaḋ do sna boċtaiḃ.