Известные библейские стихи из Lúcás 2

Поделиться

mar go ḃfuil Slánuiġṫeóir beirṫe ḋaoiḃ indiu, ’sé sin Críost an Tiġearna, i gcaṫair Dáiḃid.

Agus duḃairt an t-aingeal leó: Ná bíoḋ eagla oraiḃ, mar féaċ, tugaim sgéala ḋaoiḃ ar lúṫġáir ṁór atá le teaċt ċun na ndaoine go léir

Glóire do Ḋia ins na flaṫais go h-árd, agus ar talaṁ síoṫcáin do luċt deaġ-ṁéinne.

Agus do ċuaiḋ Íosa ar aġaiḋ i n-eagna agus i n-aois, agus i ngrásta i láṫair Dé agus daoine.

Agus seo cóṁarṫa ḋaoiḃ: Ġeoḃaiḋ siḃ an leanḃ fillte i n-éadaiġiḃ ’n-a luiġe i mainséar.

Agus do ḃí aoḋairí sa ċeanntar ċéadna agus iad ag faire na dtráṫ sa n-oiḋċe ar a dtréad. Agus féaċ, ṫáinig aingeal ó’n dTiġearna agus ṡeasaiṁ sé ’n-a n-aice, agus do las solus Dé ’n-a dtímpal, agus ṫáinig eagla mór orṫa.