Известные библейские стихи из NUMEROS 22

Поделиться

Ug gipabuka sa GINOO ang baba sa asno ug kini miingon kang Balaam, “Unsa bay akong nabuhat kanimo nga gibunalan man ako nimo niining tulo na ka higayon?”

Unya gipabuka sa GINOO ang mga mata ni Balaam ug nakita niya ang anghel sa GINOO nga nagtindog sa dalan, nagkupot ug espada diha sa iyang kamot. Ug si Balaam miyukbo ug mihapa.

Ug ang anghel sa GINOO miingon kaniya, “Nganong gibunalan man nimo ang imong asno sa tulo na ka higayon? Tan-awa, ako mianhi sa pagsanta kanimo, kay ang imong dalan sukwahi sa atubangan nako.

Ug ang asno miingon kang Balaam, “Dili ba imo man akong asno nga imong gisakyan sa tibuok nimong kinabuhi hangtod niining adlawa? Nabatasan ba nako ang pagbuhat ug ingon niini nganha kanimo?” Ug siya miingon, “Wala.”

Ug si Balaam miingon sa asno, “Kay gibinuangan man nimo ako, maayo pa unta kon may espada sa akong kamot, kay karon gipatay ko na unta ikaw.”

Sa diha nga ang asno nakakita sa anghel sa GINOO milubog kini sa ilalom ni Balaam ug misilaob ang kasuko ni Balaam ug gibunalan niya ang asno sa iyang sungkod.