Известные библейские стихи из MARCOS 6

Поделиться

Ug siya miingon kanila, “Pangadto kamo nga kamokamo ra sa usa ka dapit nga awaaw, ug pamahulay kamo sa makadiyot.” Kay daghan man ang nangabot ug namiya, ug wala na silay higayon sa pagpangaon.

Unya si Jesus miingon kanila, “Ang propeta dungganan gayod gawas lamang sa iyang kaugalingong lungsod ug sa iyang kaugalingong kadugo ug sa iyang kaugalingong panimalay.”

Sa pagkawas ni Jesus, nakita niya ang usa ka dakong panon sa mga tawo ug siya naluoy kanila kay sila sama man sa mga karnero nga walay tigbantay, ug siya misugod sa pagtudlo kanila ug daghang mga butang.

Ug didto wala siya makahimo ug mga milagro gawas sa pagtapion sa iyang mga kamot sa pipila ka masakiton ug iyang gipang-ayo sila. Ug nahibulong siya tungod sa ilang pagkawalay pagtuo. Ug miadto siya libot sa mga kabalangayan ug nanudlo.

Ug sa nagkupot siya sa lima ka pan ug duha ka isda, miyahat siya sa langit ug nagpasalamat. Ug gipikaspikas niya ang mga pan ug gihatag ngadto sa iyang mga tinun-an aron idulot ngadto sa katawhan ug iyang gibahinbahin ang duha ka isda alang kanilang tanan. Ug nangaon silang tanan ug nangabusog. Ug ilang nahipos ang napulo ug duha ka bukag nga puno sa mga tipik sa pan ug sa isda.