Известные библейские стихи из LUCAS 3

Поделиться

Sa dihang nabautismohan na ang tanang tawo, ug sa diha nga si Jesus usab nabautismohan na ug samtang nag-ampo, ang langit naabli, ug diha kaniya mikunsad ang Espiritu Santo sa lawasnon nga panagway sama sa salampati ug may tingog nga miabot gikan sa langit, “Ikaw ang akong pinalanggang Anak, kanimo nalipay ako.”

mitubag si Juan kanilang tanan nga nag-ingon, “Ako nagbautismo kaninyo sa tubig, apan moabot ang labaw pang gamhanan kay kanako nga bisan gani sa higot sa iyang mga sandalyas dili ako takos sa paghubad. Magbautismo siya kaninyo sa Espiritu Santo ug sa kalayo.

Pamunga hinuon kamo ug mga bunga nga angay sa paghinulsol; ug ayaw kamo pagsugod sa pag-ingon sa inyong kaugalingon, ‘Si Abraham among amahan,’ kay sultihan ko kamo nga ang Dios makahimo sa pagpatungha ug mga anak alang kang Abraham gikan niining mga bato.

Ug bisan gani karon, ang wasay gitaon na ngadto sa gamot sa mga kahoy, busa ang matag kahoy nga wala mamunga sa maayong bunga putlon ug itambog ngadto sa kalayo.”

Sumala sa nasulat diha sa basahon sa mga pulong ni Isaias nga propeta: “Ang tingog nga nagsinggit diha sa kamingawan: ‘Andama ninyo ang dalan sa Ginoo, tul-ira ninyo ang iyang mga agianan. Ang tanang walog abunohan, ug ang tanang bukid ug bungtod patagon, ug ang mga hiwi tul-iron, ug ang mga dalan nga sagalsalon hapsayon, ug ang tanang unod makakita sa kaluwasan gikan sa Dios.’ ”