Versete biblice populare din ISAIAS 51

Împărtășește

“Ako, ako gid amo ang nagalipay sa inyo; sin-o bala ikaw nga nahadluk ka sa tawo nga mapatay, sa anak nga lalaki sang tawo nga himoon subong sang hilamon

Kag ginbutang ko ang akon mga polong sa imo baba, kag gintabonan ko ikaw sa landong sang akon kamut, agud nga matanum ko ang kalangitan kag mapasad ang mga sadsaran sang duta, kag magasiling sa Sion, “Ikaw ang akon katawohan.’”

“Pamati sa akon, kamo nga nakakilala sang pagkamatarung, ang katawohan nga sa iya tagiposoon yara ang akon kasogoan; dili kamo mahadluk sa pagpakahuya sang mga tawo, kag dili kamo mahanguyus sa ila mga pagbuyayaw.

Kay ginlipay sang GINOO ang Sion; ginlipay niya ang tanan niyang duug nga nawagwag, kag ginhimo ang iya kamingawan kaangay sang Eden, ang iya desierto kaangay sang katamnan sang GINOO; kalipay kag kasadya makita sa iya, pagpasalamat kag ang tingug sang kalolot.

Kag ang mga gingawad sang GINOO magabalik, kag magaabut nga may inamba sa Sion; ang dayon nga kalipay manginsa ila mga olo; magaagum sila sing kasadya kag kalipay, kag ang kasubo kag panghayhay magapalagyo.