Stary Testament – Prorocy więksi

Listy Nowego Testamentu i Dzieje Apostolskie

Stary Testament – Prorocy mniejsi

Nowy Testament w ujęciu chronologicznym

Stary Testament – Księgi Mądrości

Stary Testament – Księgi Mojżeszowe

Stary Testament – Księgi Historyczne

Plan czytania Roberta Robertsa

Psalmy i Księga Przysłów

Plan czytania Biblii księga po księdze według The Discipleship Journal

<div class="version vid2095 iso6393pol" data-vid="2095" data-iso6393="pol">
 <div class="book bkMAT">
 <div class="chapter ch5" data-usfm="MAT.5">
 <div class="label">5</div><div class="cl">Mateusza 5</div><div class="s1">Kazanie na g&#243;rze</div><div class="p"> 1Jezus, widz&#261;c te t&#322;umy, wst&#261;pi&#322; na g&#243;r&#281;, a gdy usiad&#322;, roz&#322;o&#380;yli si&#281; przy Nim Jego uczniowie. 2Wtedy zacz&#261;&#322; do nich przemawia&#263;. Rozpocz&#261;&#322; tymi s&#322;owy:</div><div class="p"> 3Szcz&#281;&#347;liwi &#347;wiadomi swej n&#281;dzy,</div><div class="p">gdy&#380; ich jest Kr&#243;lestwo Niebios.</div><div class="p"> 4Szcz&#281;&#347;liwi zasmuceni,</div><div class="p">gdy&#380; oni doznaj&#261; pociechy.</div><div class="p"> 5Szcz&#281;&#347;liwi pokorni,</div><div class="p">gdy&#380; oni odziedzicz&#261; ziemi&#281;.</div><div class="p"> 6Szcz&#281;&#347;liwi z&#322;aknieni, spragnieni sprawiedliwo&#347;ci,</div><div class="p">gdy&#380; oni b&#281;d&#261; nasyceni.</div><div class="p"> 7Szcz&#281;&#347;liwi mi&#322;osierni,</div><div class="p">gdy&#380; oni dost&#261;pi&#261; mi&#322;osierdzia.</div><div class="p"> 8Szcz&#281;&#347;liwi czystego serca,</div><div class="p">gdy&#380; oni b&#281;d&#261; ogl&#261;da&#263; Boga.</div><div class="p"> 9Szcz&#281;&#347;liwi nios&#261;cy pok&#243;j,</div><div class="p">gdy&#380; oni b&#281;d&#261; nazwani synami Boga.</div><div class="p"> 10Szcz&#281;&#347;liwi prze&#347;ladowani z powodu</div><div class="p">sprawiedliwo&#347;ci,</div><div class="p">gdy&#380; ich jest Kr&#243;lestwo Niebios.</div><div class="p"> 11Szcz&#281;&#347;liwi jeste&#347;cie,</div><div class="p">gdy was b&#281;d&#261; zniewa&#380;a&#263;, prze&#347;ladowa&#263; i k&#322;amliwie zarzuca&#263; wam wszelkie z&#322;o ze wzgl&#281;du na Mnie. 12Cieszcie si&#281;, radujcie niezmiernie, bo w Niebie czeka was wielka zap&#322;ata. Podobnie prze&#347;ladowano prorok&#243;w, kt&#243;rzy byli przed wami.</div><div class="s1">Uczniowie &#8212; s&#243;l i &#347;wiat&#322;o</div><div class="p"> 13Wy jeste&#347;cie sol&#261; ziemi. Gdyby s&#243;l zwietrza&#322;a, nikt smaku by jej nie przywraca&#322;. By&#322;aby nieprzydatna, w sam raz do wyrzucenia i podeptania przez ludzi. 14Wy jeste&#347;cie &#347;wiat&#322;em &#347;wiata. Nie da si&#281; ukry&#263; miasta, kt&#243;re le&#380;y na g&#243;rze. 15Nie zapalaj&#261; te&#380; lampy, by j&#261; postawi&#263; pod garnkiem.#5:15 Tj. pod modiosem, miar&#261; 8,75 l. &#346;wiat&#322;o umieszcza si&#281; na &#347;wieczniku, sk&#261;d obecnym w domu &#347;wieci najskuteczniej. 16Tak niech i wasze &#347;wiat&#322;o &#347;wieci wobec wszystkich. Niech ludzie zobacz&#261; wasze szlachetne czyny i wielbi&#261; waszego Ojca w niebie.</div><div class="s1">Trwa&#322;o&#347;&#263; Prawa</div><div class="p"> 17Nie s&#261;d&#378;cie, &#380;e przyszed&#322;em uniewa&#380;ni&#263; Prawo lub Prorok&#243;w. Nie przyszed&#322;em uniewa&#380;ni&#263;, ale wype&#322;ni&#263;. 18Zapewniam was bowiem: Dop&#243;ki trwa&#263; b&#281;dzie niebo i ziemia, wa&#380;na b&#281;dzie ka&#380;da jota i ka&#380;da kreska Prawa &#8212; a&#380; wszystko si&#281; dokona. 19Kto zatem rozwi&#261;&#380;e jedno z przykaza&#324;, cho&#263;by z pozoru niewa&#380;ne, i w ten spos&#243;b b&#281;dzie uczy&#322; ludzi, tego w Kr&#243;lestwie Niebios te&#380; nazw&#261; niewa&#380;nym. Tego natomiast, kto b&#281;dzie je stosowa&#322; i innych tego uczy&#322;, w Kr&#243;lestwie Niebios nazw&#261; wa&#380;n&#261; osob&#261;. 20Powiem wi&#281;cej: Je&#347;li w swej sprawiedliwo&#347;ci nie posuniecie si&#281; dalej ni&#380; znawcy Prawa i faryzeusze, nie wejdziecie do Kr&#243;lestwa Niebios.</div><div class="s1">O szacunku dla &#380;ycia</div><div class="p"> 21Wiecie o tym, &#380;e przodkom powiedziano: Masz nie zabija&#263;, a kto pope&#322;ni zab&#243;jstwo, b&#281;dzie podlega&#322; karze. 22Ja wam natomiast m&#243;wi&#281;: Ka&#380;dy, kto &#380;ywi gniew wzgl&#281;dem swojego brata, b&#281;dzie podlega&#322; karze. Kto podepcze jego godno&#347;&#263;, stanie przed Rad&#261; Najwy&#380;sz&#261;,#5:22 Lub: Rad&#261; Najwy&#380;szego. a kto go nazwie g&#322;upcem, sko&#324;czy w ogniu miejsca wiecznej kary.#5:22 Lub: zostanie skazany na wieczne pot&#281;pieniel. sko&#324;czy w ogniugehenny, tj. w dolinie Ben-Hinom; w niej &#379;ydzi w okresie swojego upadku religijnego sk&#322;adali ofiary Molochowi. </div><div class="s1">O sporach</div><div class="p"> 23Dlatego je&#347;liby&#347; sk&#322;ada&#322; sw&#243;j dar na o&#322;tarzu i tam by ci si&#281; przypomnia&#322;o, &#380;e tw&#243;j brat ma co&#347; przeciwko tobie, 24zostaw sw&#243;j dar przed o&#322;tarzem, pojednaj si&#281; najpierw z bratem, a potem wr&#243;&#263; i doko&#324;cz ofiarowania.</div><div class="p"> 25Nie odwlekaj ugody z przeciwnikiem. Za&#322;atw spraw&#281;, zanim rozpocznie si&#281; proces, aby przeciwnik nie poda&#322; ci&#281; s&#281;dziemu, a s&#281;dzia podw&#322;adnemu, i aby&#347; nie trafi&#322; za kraty. 26Zapewniam ci&#281;, wyjdziesz stamt&#261;d, dopiero gdy oddasz ostatni grosz.#5:26 Tj. kodrantes, 0,1 g lub 30 min dni&#243;wki.</div><div class="s1">O czysto&#347;ci wsp&#243;&#322;&#380;ycia</div><div class="p"> 27Wiecie, &#380;e powiedziano: Masz nie cudzo&#322;o&#380;y&#263;. 28Ja wam natomiast m&#243;wi&#281;: Ka&#380;dy, kto po&#380;&#261;dliwie przygl&#261;da si&#281; kobiecie, ju&#380; w swoich my&#347;lach dopu&#347;ci&#322; si&#281; cudzo&#322;&#243;stwa. 29Je&#347;li twe prawe oko przywodzi ci&#281; do upadku, wy&#322;up je i odrzu&#263; daleko od siebie. Wi&#281;cej zyskasz, gdy stracisz jeden z twoich cz&#322;onk&#243;w, ni&#380; gdy postradasz ca&#322;e cia&#322;o w miejscu wiecznej kary. 30Podobnie je&#347;li twa prawa r&#281;ka przywodzi ci&#281; do upadku, odetnij j&#261; i odrzu&#263; jak najdalej od siebie. Lepiej dla ciebie b&#281;dzie, by zgin&#261;&#322; jeden z twych cz&#322;onk&#243;w, ni&#380; &#380;eby ca&#322;e twe cia&#322;o mia&#322;o znale&#378;&#263; si&#281; w miejscu wiecznej kary.</div><div class="s1">O rozwodzie</div><div class="p"> 31Powiedziano te&#380;: Kto si&#281; rozwodzi z &#380;on&#261;, niech jej wr&#281;czy o&#347;wiadczenie rozwodowe. 32Ja wam natomiast m&#243;wi&#281;: Ka&#380;dy, kto si&#281; rozwodzi z &#380;on&#261;, pomijaj&#261;c przypadek nierz&#261;du, nara&#380;a j&#261; na cudzo&#322;&#243;stwo, a kto by rozwiedzion&#261; po&#347;lubi&#322; &#8212; cudzo&#322;o&#380;y.</div><div class="s1">O przysi&#281;dze</div><div class="p"> 33Wiecie, &#380;e przodkom powiedziano: Masz nie &#322;ama&#263; swych przysi&#261;g, lecz dotrzyma&#263; ich wobec Pana. 34Ja wam natomiast m&#243;wi&#281;: Wcale nie przysi&#281;gajcie. Ani na niebo, gdy&#380; jest tronem Boga, 35ani na ziemi&#281;, gdy&#380; jest Jego podn&#243;&#380;kiem, ani na Jerozolim&#281;, gdy&#380; jest miastem Wielkiego Kr&#243;la. 36Nie przysi&#281;gaj te&#380; na swoj&#261; g&#322;ow&#281;, gdy&#380; nie mo&#380;esz ani jednego w&#322;osa uczyni&#263; bia&#322;ym lub czarnym. 37Niech raczej wasze: tak, znaczy: tak, a wasze: nie &#8212; nie, bo to, co ponadto, pochodzi od z&#322;ego.</div><div class="s1">O zem&#347;cie</div><div class="p"> 38Wiecie, &#380;e powiedziano: Oko za oko i z&#261;b za z&#261;b. 39Ja wam natomiast m&#243;wi&#281;: Nie odwzajemniajcie z&#322;a. Temu, kto ci wymierzy prawy policzek, nadstaw r&#243;wnie&#380; lewy. 40Temu, kto ci&#281; pozywa do s&#261;du i chce zabra&#263; tunik&#281;, zostaw tak&#380;e p&#322;aszcz. 41Kto by ci&#281; przymusza&#322;, by&#347; ni&#243;s&#322; jego ci&#281;&#380;ar jedn&#261; mil&#281;, nie&#347; dwie mile. 42Temu, kto ci&#281; prosi, daj, i nie odwracaj si&#281; od tego, kto chce od ciebie co&#347; po&#380;yczy&#263;.</div><div class="s1">O nieprzyjacio&#322;ach</div><div class="p"> 43Wiecie, &#380;e powiedziano: Masz kocha&#263; swego bli&#378;niego, a wroga mie&#263; w nienawi&#347;ci. 44Ja wam natomiast m&#243;wi&#281;: Kochajcie waszych nieprzyjaci&#243;&#322; i m&#243;dlcie si&#281; za tych, kt&#243;rzy was prze&#347;laduj&#261;. 45Tak czyni&#261;c, zachowujcie si&#281;, jak przysta&#322;o na dzieci waszego Ojca w niebie. On sprawia, &#380;e s&#322;o&#324;ce wschodzi nad z&#322;ymi i dobrymi, a deszcz spada na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. 46Bo je&#347;li okazujecie mi&#322;o&#347;&#263; tym, kt&#243;rzy was kochaj&#261;, co wam wynagradza&#263;? Czy&#380; celnicy nie czyni&#261; podobnie? 47A je&#347;li pozdrawiacie tylko swoich braci, co w tym nadzwyczajnego? Poganie te&#380; to robi&#261;. 48Wy b&#261;d&#378;cie doskonali, jak doskona&#322;y jest wasz Ojciec w niebie.</div>
 </div>
 </div>
</div>

Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej

<div class="version vid2095 iso6393pol" data-vid="2095" data-iso6393="pol">
 <div class="book bkLUK">
 <div class="chapter ch5" data-usfm="LUK.5">
 <div class="label">5</div><div class="cl">&#321;ukasza 5</div><div class="s1">Powo&#322;anie pierwszych uczni&#243;w</div><div class="p"> 1Pewnego razu, gdy t&#322;um na Niego napiera&#322;, by s&#322;ucha&#263; S&#322;owa Bo&#380;ego, a On sta&#322; nad jeziorem Genezaret, 2zobaczy&#322; na brzegu dwie &#322;odzie. Rybacy w&#322;a&#347;nie z nich wyszli i p&#322;ukali sieci. 3W&#243;wczas Jezus wszed&#322; do &#322;odzi, kt&#243;ra by&#322;a w&#322;asno&#347;ci&#261; Szymona, i poprosi&#322; go, aby odbi&#322; nieco od brzegu. Nast&#281;pnie usiad&#322; w niej i zacz&#261;&#322; naucza&#263; t&#322;umy.</div><div class="p"> 4Gdy przesta&#322; m&#243;wi&#263;, zwr&#243;ci&#322; si&#281; do Szymona: Wyp&#322;y&#324; na g&#322;&#281;bok&#261; wod&#281;. Zarzu&#263;cie tam sieci na po&#322;&#243;w. 5Mistrzu &#8212; odpowiedzia&#322; Szymon &#8212; ca&#322;&#261; noc ci&#281;&#380;ko pracowali&#347;my i nic nie z&#322;owili&#347;my; ale poniewa&#380; Ty to m&#243;wisz, zarzuc&#281; sieci. 6I gdy zarzucili, zagarn&#281;li tyle ryb, &#380;e ich sieci zacz&#281;&#322;y si&#281; rwa&#263;. 7Skin&#281;li wi&#281;c na wsp&#243;lnik&#243;w w drugiej &#322;odzi, &#380;eby im przyszli z pomoc&#261;. Ci przyp&#322;yn&#281;li i nape&#322;nili obie &#322;odzie, tak &#380;e ledwie trzyma&#322;y si&#281; na powierzchni.</div><div class="p"> 8Na ten widok Szymon Piotr przypad&#322; Jezusowi do kolan i powiedzia&#322;: Odejd&#378; ode mnie, Panie, bo jestem grzesznym cz&#322;owiekiem. 9Jego samego bowiem oraz wszystkich przy nim zebranych ogarn&#281;&#322;o zdumienie#5:9 Tj. zdumienie i jednocze&#347;nie przera&#380;enie. z powodu tak obfitego po&#322;owu. 10Podobnie by&#322;o z Jakubem i Janem, synami Zebedeusza, kt&#243;rzy towarzyszyli Szymonowi.#5:10 Lub: byli wsp&#243;lnikami Szymona. Wtedy Jezus powiedzia&#322; do Szymona: Przesta&#324; si&#281; ba&#263;, od tej chwili b&#281;dziesz &#322;owi&#322; ludzi. 11Wyci&#261;gn&#281;li wi&#281;c &#322;odzie na l&#261;d, zostawili wszystko i poszli za Nim.</div><div class="s1">Uzdrowienie tr&#281;dowatego</div><div class="p"> 12W czasie pobytu Jezusa w jednym z miast zjawi&#322; si&#281; u Niego cz&#322;owiek ca&#322;y pokryty tr&#261;dem. Gdy zobaczy&#322; Jezusa, upad&#322; na twarz i poprosi&#322;: Panie, je&#347;liby&#347; tylko zechcia&#322;, m&#243;g&#322;by&#347; mnie oczy&#347;ci&#263;. 13Wtedy Jezus wyci&#261;gn&#261;&#322; r&#281;k&#281;, dotkn&#261;&#322; go i powiedzia&#322;: Chc&#281;, b&#261;d&#378; oczyszczony. I tr&#261;d natychmiast ust&#261;pi&#322;. 14Nast&#281;pnie poleci&#322; uzdrowionemu: Nic nikomu nie m&#243;w, ale id&#378;, poka&#380; si&#281; kap&#322;anowi i tak jak nakaza&#322; Moj&#380;esz, z&#322;&#243;&#380; ofiar&#281; za swe oczyszczenie &#8212; na &#347;wiadectwo dla nich. 15Jednak wie&#347;&#263; o Nim tym bardziej si&#281; rozchodzi&#322;a. Skutek by&#322; taki, &#380;e wielkie t&#322;umy przychodzi&#322;y, &#380;eby Go s&#322;ucha&#263; i dozna&#263; uzdrowienia ze swoich s&#322;abo&#347;ci. 16Jezus natomiast usuwa&#322; si&#281; na ustronne miejsca i tam si&#281; modli&#322;.</div><div class="s1">Prawo przebaczania grzech&#243;w</div><div class="p"> 17Pewnego dnia, gdy naucza&#322;, w&#347;r&#243;d s&#322;uchaczy siedzieli r&#243;wnie&#380; faryzeusze i nauczyciele Prawa, kt&#243;rzy zeszli si&#281; ze wszystkich wiosek Galilei i Judei oraz z Jerozolimy. A by&#322;a w Nim moc Pana, dzi&#281;ki kt&#243;rej uzdrawia&#322;. 18I wtedy jacy&#347; ludzie przynie&#347;li na pos&#322;aniu sparali&#380;owanego. Chcieli go wnie&#347;&#263; do &#347;rodka i po&#322;o&#380;y&#263; przed Jezusem. 19Jednak ze wzgl&#281;du na t&#322;um nie mogli znale&#378;&#263; sposobu, by si&#281; do Niego przedosta&#263;. Dlatego weszli na p&#322;aski dach, zdj&#281;li cz&#281;&#347;&#263; stropu i przez otw&#243;r spu&#347;cili pos&#322;anie z chorym prosto przed Jezusa. 20Gdy Jezus zobaczy&#322; ich wiar&#281;, powiedzia&#322;: Cz&#322;owieku, przebaczone s&#261; ci twoje grzechy. 21Wtedy znawcy Prawa oraz faryzeusze zacz&#281;li si&#281; zastanawia&#263;: Kto to jest? On obra&#380;a Boga! Kto, je&#347;li nie sam B&#243;g, mo&#380;e przebacza&#263; grzechy? 22Jezus przejrza&#322; ich my&#347;li i powiedzia&#322; do nich: Nad czym si&#281; tak zastanawiacie? 23Co jest &#322;atwiejsze? Powiedzie&#263;: Przebaczone s&#261; ci grzechy, czy: Wsta&#324; i zacznij chodzi&#263;? 24Wiedzcie jednak, &#380;e Syn Cz&#322;owieczy ma na ziemi w&#322;adz&#281; przebaczania grzech&#243;w. I tu poleci&#322; sparali&#380;owanemu: Wsta&#324;, z&#322;&#243;&#380; pos&#322;anie. Mo&#380;esz i&#347;&#263; do domu. 25I chory natychmiast wsta&#322; &#8212; widzieli to wszyscy &#8212; podni&#243;s&#322; to, na czym le&#380;a&#322;, i chwal&#261;c Boga, odszed&#322; do swego domu. 26Wtedy wszyscy wpadli w uniesienie, zacz&#281;li chwali&#263; Boga i przej&#281;ci l&#281;kiem m&#243;wi&#263;: Dzi&#347; zobaczyli&#347;my co&#347;, co wykracza poza ludzkie poj&#281;cie.</div><div class="s1">Powo&#322;anie Lewiego</div><div class="p"> 27Potem wyszed&#322; i wypatrzy&#322; celnika imieniem Lewi. Urz&#281;dowa&#322; on w&#322;a&#347;nie przy stole celnym. Jezus zwr&#243;ci&#322; si&#281; do niego: Chod&#378; za Mn&#261;. 28I wtedy Lewi wsta&#322;, zostawi&#322; wszystko i odt&#261;d chodzi&#322; z Jezusem.</div><div class="p"> 29Wyprawi&#322; on te&#380; dla Jezusa wielkie przyj&#281;cie w swym domu. Przy stole rozgo&#347;ci&#322;o si&#281; bardzo wielu celnik&#243;w oraz innych ludzi tego rodzaju. 30Faryzeusze natomiast i nale&#380;&#261;cy do nich znawcy Prawa zacz&#281;li szemra&#263; i zadawa&#263; uczniom pytania: Dlaczego to jecie i pijecie w towarzystwie celnik&#243;w i grzesznik&#243;w? 31Wtedy Jezus im odpowiedzia&#322;: Chorzy, a nie zdrowi, potrzebuj&#261; lekarza. 32Nie przyszed&#322;em wzywa&#263; do opami&#281;tania sprawiedliwych, ale grzesznych.</div><div class="s1">Nowe formy dla nowych tre&#347;ci</div><div class="p"> 33W&#243;wczas postawili Mu zarzut: Uczniowie Jana cz&#281;sto poszcz&#261; i pilnuj&#261; modlitwy, podobnie uczniowie faryzeusz&#243;w, Twoi natomiast bez przerwy jedz&#261; i pij&#261;. 34Czy zmuszacie go&#347;ci do postu &#8212; zapyta&#322; ich Jezus &#8212; dop&#243;ki na weselu jest z nimi pan m&#322;ody? 35Przyjdzie jednak czas, gdy Pan m&#322;ody zostanie im zabrany &#8212; wtedy nastan&#261; dni, w kt&#243;rych b&#281;d&#261; po&#347;ci&#263;.</div><div class="p"> 36Poda&#322; im jeszcze taki przyk&#322;ad: Nikt nie wydziera kawa&#322;ka nowej szaty, aby po&#322;ata&#263; star&#261;. Je&#347;li to robi, to niszczy now&#261;, a do starej nowa &#322;ata i tak nie pasuje. 37Nikt te&#380; nie wlewa m&#322;odego wina w stare buk&#322;aki, bo inaczej m&#322;ode wino rozsadza buk&#322;aki &#8212; samo wycieka, i buk&#322;aki zniszczone. 38M&#322;ode wino wlewa si&#281; w nowe buk&#322;aki. 39Nikt te&#380;, kto pi&#322; stare wino, nie zechce go zamieni&#263; na m&#322;ode; zawsze bowiem b&#281;dzie twierdzi&#322;, &#380;e stare jest lepsze.</div>
 </div>
 </div>
</div>

<div class="version vid2095 iso6393pol" data-vid="2095" data-iso6393="pol">
 <div class="book bkJHN">
 <div class="chapter ch5" data-usfm="JHN.5">
 <div class="label">5</div><div class="cl">Jana 5</div><div class="s1">Uzdrowienie w szabat</div><div class="p"> 1Potem obchodzono &#380;ydowskie &#347;wi&#281;to i Jezus uda&#322; si&#281; do Jerozolimy. 2A w Jerozolimie, przy Bramie Owczej, jest sadzawka zwana po hebrajsku Betezda.#5:2 Betezda, czyli: dom mi&#322;osierdzia. Nazwa niepewna. W mss wyst&#281;puje r&#243;wnie&#380; Bethzatha, Bethsaidai Belzetha, ze znaczeniem: dom strumienil. &#378;r&#243;de&#322;. Otacza j&#261; pi&#281;&#263; portyk&#243;w. 3W ich cieniu le&#380;a&#322;o mn&#243;stwo chorych, niewidomych, u&#322;omnych i sparali&#380;owanych, kt&#243;rzy czekali na poruszenie wody. 4Czasem bowiem anio&#322; Pana zst&#281;powa&#322; do sadzawki i porusza&#322; wod&#281;. Kto wi&#281;c po poruszeniu wody pierwszy do niej wst&#261;pi&#322;, odzyskiwa&#322; zdrowie, niezale&#380;nie od tego, co mu dolega&#322;o.#5:4 Fragment zaczynaj&#261;cy si&#281; od s&#322;&#243;w: kt&#243;rzy czekali na poruszenie wodyi ca&#322;y w. 4 zosta&#322; uj&#281;ty w tek&#347;cie g&#322;&#243;wnym ze wzgl&#281;du na jego logiczn&#261; sp&#243;jno&#347;&#263; z J 5:7; co do jego wyt&#281;powania i form, zob. mss. 5W&#347;r&#243;d chorych by&#322; te&#380; pewien cz&#322;owiek, z&#322;o&#380;ony chorob&#261; od trzydziestu o&#347;miu lat. 6Gdy Jezus go zobaczy&#322; i rozpozna&#322;, &#380;e ju&#380; d&#322;ugo niedomaga, zapyta&#322;: Czy chcesz by&#263; zdrowy? 7Chory odpowiedzia&#322;: Panie, nie mam cz&#322;owieka, kt&#243;ry wrzuci&#322;by mnie do sadzawki tu&#380; po poruszeniu wody, a zanim ja sam dojd&#281;, kto&#347; inny mnie uprzedza. 8W&#243;wczas Jezus poleci&#322;: Wsta&#324;, zwi&#324; swoje pos&#322;anie i zacznij chodzi&#263;. 9I chory natychmiast wyzdrowia&#322;, z&#322;o&#380;y&#322; to, na czym le&#380;a&#322;, i ruszy&#322; o w&#322;asnych si&#322;ach.</div><div class="p">Tego w&#322;a&#347;nie dnia by&#322; szabat. 10&#379;ydzi nagabywali wi&#281;c uzdrowionego: Jest szabat, nie wolno ci d&#378;wiga&#263; pos&#322;ania. 11Lecz on odpowiedzia&#322;: Ten, kt&#243;ry mi przywr&#243;ci&#322; zdrowie, poleci&#322;, bym je z&#322;o&#380;y&#322; i zacz&#261;&#322; chodzi&#263;. 12Kim jest ten cz&#322;owiek &#8212; spytali &#8212; kt&#243;ry ci to poleci&#322;? 13Lecz uzdrowiony nie wiedzia&#322;, gdy&#380; Jezus niepostrze&#380;enie oddali&#322; si&#281; od zgromadzonego w tym miejscu t&#322;umu.</div><div class="p"> 14Potem, gdy Jezus spotka&#322; go w &#347;wi&#261;tyni, powiedzia&#322;: Oto wyzdrowia&#322;e&#347;; nie grzesz wi&#281;cej, aby nie sta&#322;o ci si&#281; co&#347; gorszego. 15Wtedy ten cz&#322;owiek odszed&#322; i powiadomi&#322; &#379;yd&#243;w, &#380;e to Jezus przywr&#243;ci&#322; mu zdrowie.</div><div class="p"> 16I w&#322;a&#347;nie dlatego, &#380;e Jezus takie rzeczy czyni&#322; w szabat, &#379;ydzi Go prze&#347;ladowali. 17Lecz On tak to uzasadni&#322;: M&#243;j Ojciec dzia&#322;a a&#380; dot&#261;d &#8212; i Ja dzia&#322;am. 18St&#261;d &#379;ydzi tym usilniej starali si&#281; Go zabi&#263;. Mieli Mu za z&#322;e, &#380;e nie tylko rozlu&#378;nia rygory szabatu, ale tak&#380;e nazywa Boga w&#322;asnym Ojcem i tym samym stawia siebie na r&#243;wni z Bogiem.</div><div class="s1">Dzie&#322;a Ojca w dzie&#322;ach Syna</div><div class="p"> 19W odpowiedzi na te zarzuty Jezus stwierdzi&#322;: R&#281;cz&#281; i zapewniam, Syn sam od siebie nie m&#243;g&#322;by nic czyni&#263;, gdyby nie widzia&#322;, &#380;e czyni to Ojciec. Cokolwiek bowiem On czyni, Syn czyni w ten sam spos&#243;b. 20Bo Ojciec kocha Syna i pokazuje Mu wszystko, co sam czyni, i &#8212; dla wzbudzenia waszego podziwu &#8212; poka&#380;e Mu dzie&#322;a jeszcze wi&#281;ksze od tych. 21Gdy&#380; jak Ojciec wzbudza umar&#322;ych i przywraca &#380;ycie, tak Syn o&#380;ywia tych, kt&#243;rych chce. 22Ojciec bowiem nikogo nie s&#261;dzi, lecz wszelki s&#261;d przekaza&#322; Synowi, 23aby wszyscy czcili Syna tak, jak czcz&#261; Ojca. Kto nie czci Syna, ten nie czci Ojca, kt&#243;ry Go pos&#322;a&#322;.</div><div class="s1">&#379;ycie wieczn: owoc ufania S&#322;owu Boga</div><div class="p"> 24R&#281;cz&#281; i zapewniam, kto s&#322;ucha mego S&#322;owa i wierzy Temu, kt&#243;ry Mnie pos&#322;a&#322;, ma &#380;ycie wieczne i nie czeka go s&#261;d, ale przeszed&#322; ze &#347;mierci do &#380;ycia. 25R&#281;cz&#281; i zapewniam: Zbli&#380;a si&#281; godzina, a w&#322;a&#347;ciwie nadesz&#322;a, gdy umarli us&#322;ysz&#261; g&#322;os Syna Bo&#380;ego i ci, kt&#243;rzy us&#322;ysz&#261;, o&#380;yj&#261;. 26Gdy&#380; jak Ojciec ma &#380;ycie sam w sobie, tak sprawi&#322;, by i Syn mia&#322; &#380;ycie sam w sobie. 27I powierzy&#322; Mu w&#322;adz&#281; sprawowania s&#261;du, poniewa&#380; jest On Synem Cz&#322;owieczym. 28Nie dziwcie si&#281; temu. Nadchodzi godzina, kiedy wszyscy w grobach us&#322;ysz&#261; Jego g&#322;os. 29I wyjd&#261; ci, kt&#243;rzy czynili dobro, aby powsta&#263; do &#380;ycia; a ci, kt&#243;rzy post&#281;powali podle, aby powsta&#263; na s&#261;d.</div><div class="p"> 30Ja sam z siebie nie mog&#281; nic czyni&#263;. S&#261;dz&#281; wed&#322;ug tego, co s&#322;ysz&#281;, a m&#243;j os&#261;d jest sprawiedliwy. Zabiegam bowiem nie o spe&#322;nianie swojej woli, lecz woli Tego, kt&#243;ry Mnie pos&#322;a&#322;.</div><div class="p"> 31Je&#347;li Ja &#347;wiadcz&#281; o sobie, moje &#347;wiadectwo nie jest wiarygodne. 32&#346;wiadczy o Mnie jednak jeszcze kto&#347; inny i wiem, &#380;e &#347;wiadectwo, kt&#243;re o Mnie sk&#322;ada, jest prawdziwe. 33Wy pos&#322;ali&#347;cie do Jana i on z&#322;o&#380;y&#322; &#347;wiadectwo prawdzie. 34Mnie nie chodzi o &#347;wiadectwo cz&#322;owieka, m&#243;wi&#281; o tym jednak, aby&#347;cie wy byli zbawieni. 35Jan by&#322; lamp&#261;, kt&#243;ra p&#322;onie i &#347;wieci, wy za&#347; przez pewien czas ch&#281;tnie korzystali&#347;cie z jego &#347;wiat&#322;a. 36Ja jednak mam &#347;wiadectwo wi&#281;ksze ni&#380; to, kt&#243;re wystawi&#322; mi Jan. Ot&#243;&#380; dzie&#322;a, kt&#243;re podejmuj&#281;, a kt&#243;rych wykonanie zleci&#322; mi Ojciec, one &#347;wiadcz&#261;, &#380;e od Niego przychodz&#281;. 37Tak&#380;e Ojciec, kt&#243;ry Mnie pos&#322;a&#322;, z&#322;o&#380;y&#322; o Mnie &#347;wiadectwo. Wy Jego g&#322;osu nigdy nie us&#322;yszeli&#347;cie ani Jego postaci nie zobaczyli&#347;cie 38i nie ma w was miejsca dla Jego S&#322;owa. Nic wi&#281;c dziwnego, &#380;e nie wierzycie Temu, kt&#243;rego On pos&#322;a&#322;. 39Zag&#322;&#281;biacie si&#281; w Pisma, gdy&#380; wam si&#281; zdaje, &#380;e macie w nich &#380;ycie wieczne, a tymczasem one sk&#322;adaj&#261; wyra&#378;ne &#347;wiadectwo o Mnie. 40A jednak nie chcecie przyj&#347;&#263; do Mnie, aby mie&#263; &#380;ycie.</div><div class="p"> 41Nie przyjmuj&#281; chwa&#322;y od ludzi. 42Przekona&#322;em si&#281; jednak, &#380;e wy nie macie w sobie mi&#322;o&#347;ci Bo&#380;ej. 43Ja przyszed&#322;em w imieniu mego Ojca, a wy odmawiacie Mi przyj&#281;cia. Przyjmiecie jednak innych, kt&#243;rzy przyjd&#261; we w&#322;asnym imieniu. 44Jak mo&#380;ecie uwierzy&#263; wy, kt&#243;rzy u siebie nawzajem szukacie uznania, a nie zale&#380;y wam na uznaniu pochodz&#261;cym od samego Boga?</div><div class="p"> 45Przesta&#324;cie s&#261;dzi&#263;, &#380;e to Ja b&#281;d&#281; was oskar&#380;a&#322; przed Ojcem. Waszym oskar&#380;ycielem b&#281;dzie Moj&#380;esz, w kt&#243;rym wy pok&#322;adacie nadziej&#281;. 46Gdyby&#347;cie bowiem wierzyli Moj&#380;eszowi, wierzyliby&#347;cie i Mnie, gdy&#380; on napisa&#322; o Mnie. 47Je&#347;li jednak jego pismom nie wierzycie, to jak mo&#380;ecie uwierzy&#263; moim s&#322;owom?</div>
 </div>
 </div>
</div>

EwangeliePrzykład

Pismo Święte

O tym planie

Podobne plany