Liczb 21
21
Klęska króla Aradu
1A gdy król Aradu,#21:1 Arad: (1) nazwa większego obszaru; (2) wsp. Tel el-Milh ok. 12 km od Tel Arad, Lb 21:1L. Kananejczyk, zamieszkały w Negebie,#21:1 w Negebie: lub: na południu. usłyszał, że Izrael nadciąga drogą [na] Atarim,#21:1 Tj. od Atarim lub: na Atarim; być może Tamar odległe o ok. 7 km na pd od Morza Martwego. podjął walkę przeciw Izraelowi i wziął z niego jeńców.#Lb 33:40
2Wtedy Izrael złożył JHWH ślub. Powiedział: Jeśli rzeczywiście wydasz ten lud w moją rękę, zniszczę ich miasta jako obłożone klątwą.#Pwt 20:16-18
3I JHWH wysłuchał głosu Izraela, i wydał [mu] Kananejczyka,#21:3 PS G dodają: w jego rękę. a [Izrael] potraktował ich i ich miasta jak obłożonych klątwą – i nadał temu miejscu nazwę Chorma.#Lb 14:39-45#21:3 Chorma, חָרְמָה, czyli: zniszczenie, Sdz 1:17, zob. Lb 14:36-45, gdzie Chorma jest miejscem klęski Izraela. Wcześniejsze pojawienie się nazwy tego miejsca może być przykładem uwspółcześnienia ze strony późniejszych redaktorów tekstu.
Plaga węży
4Potem wyruszyli od góry Hor drogą ku Morzu Czerwonemu, aby obejść ziemię Edom, lecz lud zniecierpliwił się w drodze. 5I zaczął lud wypowiadać się przeciw Bogu i przeciw Mojżeszowi: Dlaczego wywiedliście#21:5 Wg PS synonimiczne הוֹצֵאתָנו. nas z Egiptu? Po to, byśmy pomarli na pustyni? Bo nie ma [tu] chleba i nie ma [tu] wody, i obrzydł nam#21:5 obrzydł nam, tj. naszej duszy zbrzydł. ten nędzny pokarm.
6Wówczas JHWH zesłał na lud jadowite węże; kąsały one lud i wielu z Izraela pomarło. 7Wtedy przyszedł lud do Mojżesza. Powiedzieli: Zgrzeszyliśmy, gdyż wypowiadaliśmy się przeciw JHWH oraz przeciw tobie. Módl się do JHWH, żeby oddalił od nas tego węża. I Mojżesz modlił się za lud.
8Wówczas JHWH powiedział do Mojżesza: Zrób sobie jadowitego [węża] i umieść go na drzewcu. I stanie się tak, że każdy ukąszony, który spojrzy na niego, będzie żył. 9Mojżesz zrobił więc węża z miedzi i osadził go na drzewcu. I jeśli wtedy wąż ukąsił człowieka, a ten spojrzał na węża z miedzi, pozostawał przy życiu.#2Krl 18:4; J 3:14-15
Etapy dalszej podróży
10I wyruszyli synowie Izraela, i rozłożyli się obozem w Obot.#21:10 Obot: wsp. Ain el-Weiba (?), 25 km od pd krańca Morza Martwego. 11Następnie wyruszyli z Obot i rozłożyli się obozem w Ije-Haabarim#21:11 Ije-Haabarim (l. Ije Abarim): być może wsp. Mahay w pd-wsch narożu terytoriów Moabu, Lb 21:11L. na pustyni, która leży naprzeciw Moabu, od wschodu słońca. 12Stamtąd wyruszyli i rozłożyli się obozem nad potokiem Zered.#21:12 PS dod. Pwt 2:17-19. 13Stamtąd wyruszyli i rozłożyli się obozem na pustyni po drugiej stronie Arnonu, wypływającego od granicy Amoryty, gdyż Arnon jest granicą Moabu, między Moabem a Amorytą. 14Dlatego powiedziano w Księdze Wojen JHWH:#Joz 10:13; 2Sm 1:18
Waheb w Sufa#21:14 Waheb w Sufa, אֶת־וָהֵב בְּסוּפָה; wg PS: Waheb nad Morzem Czerwonym, hbr. עַל יַם־סוּף; wg G: Spalił Zoob i strumienie Arnonu, τὴν Ζωοβ ἐφλόγισεν καὶ τοὺς χειμάρρους Αρνων, Lb 21:14L. i potoki,
Arnon 15i łożysko potoków,
które rozciąga się ku osadzie Ar
i przylega do granicy Moabu.
16A stamtąd [przybyli] do Beer.#21:16 Beer, בְּאֵר (be’er), czyli: studnia; zob. Beerelim w Iz 15:8. Wsp. Wadi Ettemed (?). To jest ta studnia, o której JHWH powiedział do Mojżesza: Zgromadź lud, a dam im wody. 17Wtedy to Izrael zaśpiewał tę pieśń:
Wzbierz, studnio! – śpiewajcie
do niej.
18Studnia, [którą] wykopali książęta,
wydrążyli wodzowie ludu
berłem – swoimi laskami.#21:18 Co do form w poezji hbr. zob. Lb 21:18L.
Z pustyni zaś poszli do Matany, 19a z Matany do Nachaliel, z Nachaliel do Bamot, 20a z Bamot do doliny, która jest na polu Moabu koło szczytu Pisga, sterczącego nad pustynią.#21:20 pustynią, יְשִׁימוֹן, lub: (1) pustkowiem; (2) naprzeciw Jeszimonu.
Wysłanie posłów do Sychona
21Wtedy Izrael#21:21 Wg G: Mojżesz. wysłał posłańców do Sychona, króla Amorytów, aby powiedzieli:#21:21 PS dod.: słowa pokoju, דִּבְרֵי שָׁלוֹם, pod. G, por. Pwt 2:26. 22Pozwól mi przejść przez twoją ziemię.#21:22 PS dod.: pójdziemy Drogą Królewską. Nie zboczymy#21:22 Wg PS: Nie zboczę. na pola ani do winnic,#21:22 Co do PS por. z Pwt 2:28-29. nie będziemy pić wody ze studni; pójdziemy Drogą Królewską, aż przejdziemy twoją granicę.
23Sychon jednak nie pozwolił Izraelowi przejść przez swoją granicę;#21:23 PS dod. Pwt 2:31. zebrał Sychon natomiast cały swój lud i wyszedł, aby zetrzeć się z Izraelem na pustyni, przybył do Jahas#21:23 Jahas: być może wsp. Khirbet Umm el-Idham, ok. 8 km na pn od Dibonu (Pwt 2:32; Iz 15:4; Jr 48:34), być może inna nazwa Jachsa, zob. Joz 13:18; 21:36; Sdz 11:20; Jr 48:21; 1Krn 6:63. i [tam] natarł na Izraela. 24Ale Izrael pobił go ostrzem miecza i zawładnął jego ziemią od Arnonu po Jabok, aż po synów Ammona, gdyż granica Ammonitów była umocniona.#21:24 Wg G: gdyż Jazer było granicą synów Ammona, ὅτι Ιαζηρ ὅρια υἱῶν Αμμων ἐστίν. Jazer, być może wsp. Khirbet Jazzir, leży ok. 40 km na pd od Jaboku, zob. Joz 21:39; Iz 16:8, 9; Jr 48:32.
25Tak zdobył Izrael wszystkie te miasta i zamieszkał Izrael we wszystkich miastach Amorytów, w Cheszbonie#21:25 Cheszbon: wsp. Hesban, ok. 42 km na wsch od pn krańca Morza Martwego, zob. Joz 21:39; Iz 15:4; Jr 48:2; Pnp 7:4. i we wszystkich jego osadach.#21:25 Tj. córkach, czyli przyległych wioskach, osadach lub pomniejszych miastach. 26Gdyż Cheszbon było miastem Sychona, króla Amorytów. On zaś walczył z poprzednim#21:26 Lub: z pierwszym. królem Moabu i przejął z jego ręki całą jego ziemię aż po Arnon. 27Dlatego mówią pieśniarze:#Jr 48:45-46
Wejdźcie#21:27 Wg PS: Wejdź, tj.: Przyjdź, Cheszbonie, bądź odbudowany. do Cheszbonu, niech się odbuduje,
niech się umocni miasto Sychona!
28Gdyż ogień wyszedł z Cheszbonu,
płomień z grodu Sychona,
pożarł Ar#21:28 pożarł Ar, אָכְלָה עָר: wg PS: pożarł aż po Moab, hbr. אָכְלָה עַד; pożerał miasta Moabu, hbr. אָכְלָה עָרֵי, BHS. w Moabie,
pochłonął#21:28 pochłonął, po em.: בָּלְעָה (bal‘ah), por. G; wg MT: panów, בַּעֲלֵי (ba‘ale), w tym przypadku może się odnosić do wodzów tych obszarów lub do bóstw czczonych w tamtejszych świątynkach. wzgórza Arnonu.
29Biada ci, Moabie!
Zginąłeś, ludu Kemosza!#Sdz 11:24
Uczynił jego synów zbiegami,
a jego córki niewolnicami
króla Amorytów Sychona.#Jr 48:45-46
30Pokonaliśmy ich! Zginął#21:30 Pokonaliśmy ich! Zginął, וַנִּירָם אָבַד: wg G: i potomstwo ich poginie, καὶ τὸ σπέρμα αὐτῶν ἀπολεῖται. W PS: Zginęła.
Cheszbon aż po Dibon!#21:30 Dibon: być może wsp. Dhiban, ale wówczas leżałby na pd, a nie na pn od Arnonu.
Spustoszyliśmy aż po Nofach,
które#21:30 które, אֲשֶׁ֖רׄ, z punta extraordinaria nad resz; wg PS: ogień, אֵשׁ, tj. ogniem aż po Medebę, pod. G: a kobiety jeszcze roznieciły ogień w Medebie, καὶ αἱ γυναῖκες ἔτι προσεξέκαυσαν πῦρ ἐπὶ Μωαβ. [rozciąga się] aż po Medebę.#21:30 Medeba: miejscowość między Cheszbo-nem a Dibonem.
31Tak to Izrael zamieszkał w ziemi#21:31 Wg PS: w miastach, בערי. Amorytów.
Wysłanie zwiadowców do Jazer
32Następnie Mojżesz wysłał zwiadowców, aby obeszli Jazer. I zdobyli jego osady,#21:32 Tj. córki, zob. w. 25. i wypędzili#21:32 Lub: wydziedziczyli, zawładnęli. Amorytów, którzy tam byli.
Klęska króla Baszanu
33Potem zawrócili i udali się w drogę do Baszanu. Wówczas wyszedł im naprzeciw Og, król Baszanu, on i cały jego lud, do walki pod Edrei.#Pwt 3:1-11#21:33 Edrei: miasto ok. 50 km na wsch od Jeziora Galilejskiego, zob. Pwt 3:1, 10; Am 4:1.
34A JHWH powiedział do Mojżesza: Nie bój się go, gdyż wydałem w twoją rękę – jego i cały jego lud, i jego ziemię. A uczynisz z nim tak, jak uczyniłeś z Sychonem, królem Amorytów, który mieszkał w Cheszbonie. 35Pobili go więc oraz jego synów#21:35 oraz jego synów: brak w PS. i cały jego lud, tak że nie pozostał mu żaden ocalony – i zawładnęli jego ziemią.
Obecnie wybrane:
Liczb 21: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej