Joba 27

27
Job: Siła przekonania
1Następnie Job ciągnął swą przypowieść#27:1 przypowieść, מָשָׁל (maszal), zwykle odnosi się do krótkiej wypowiedzi, Jb 27:1L. dalej:
2Jak żyje Bóg, który mi odmówił
słuszności,
i Wszechmocny, który rozgoryczył
mą duszę,
3że póki jeszcze tchu#Rdz 2:7 we mnie
i tchnienia Bożego w moich
nozdrzach,
4moje wargi nie będą wypowiadać
oszustwa
i mój język nie będzie głosił fałszu.
5O, na pewno nie przyznam wam
racji – nim nie zgasnę,
nie odsunę mej niewinności
ode mnie.
6Będę trzymał się mojej
sprawiedliwości i nie puszczę,
moje serce#27:6 serce, לֵבָב (lewaw): moja świadomość G, σύνοιδα ἐμαυτῷ ἄτοπα πράξας. Tłumaczone jako sumienie. nie oskarża mnie
za żaden z moich dni.
7Niech mojemu wrogowi będzie
jak bezbożnemu,
a temu, kto powstaje przeciwko
mnie – jak nieprawemu!
8Bo jaką nadzieję ma bezbożny,
gdy zostaje wycięty,
gdy Bóg wyciągnie jego duszę?
9Czy Bóg usłyszy jego wołanie
o pomoc,
gdy przyjdzie [w odpowiedzi]
na jego ucisk?#Jb 35:12; Prz 28:9; Iz 1:15; Jr 14:12; Ez 8:18; Mi 3:4; J 9:31
10Czy może rozkoszować się
Wszechmocnym,
wzywać Boga w każdym czasie?
11Pouczę was o ręce#27:11 ręce, idiom: mocy. Boga,
tego, co z Wszechmocnym,
nie zataję.#Jb 10:13; 23:14
12Oto wy wszyscy widzieliście [to],
więc dlaczego powtarzacie takie
niedorzeczności?
13Taki dział Bóg wyznacza
człowiekowi bezbożnemu
i takie dziedzictwo otrzymują
od Wszechmocnego ciemięzcy:#Jb 20:29
14Gdy podrosną jego synowie#27:14 Lub: choćby liczni byli jego synowie.
[pójdą] pod miecz;
a jego potomkowie nie nasycą się
chlebem.
15Jego ocaleni będą pogrzebani
w śmierci,#27:15 w śmierci, בַּמָּוֶת (bammawet), idiom: w czasie zarazy, zob. Iz 28:3; Jr 15:2.
a jego wdowy nie będą go
opłakiwały.
16Choćby nagromadził srebra jak
prochu
i naskładał odzieży jak gliny –
17naskłada, a przyodzieje ją
sprawiedliwy,
a srebro posiądzie niewinny.#Prz 28:8
18Wybudował swój dom jak mól
i jak namiot, który ustawił stróż.
19Kładzie się [spać] bogaty –
[raz], więcej nie powtórzy,
otworzy swoje oczy – i już go
nie ma.#Ps 49:18#27:19 Lub: a [bogactwa] już nie ma.
20Dosięgną go strachy jak wody,
a w nocy porwie go burza.
21Uniesie go wschodni wiatr –
i odejdzie,
zmiecie go z jego miejsca.
22Uderzy w niego i nie oszczędzi,
z jego ręki będzie uciekał
w popłochu.
23Będzie klaskać nad nim
w swe dłonie
i wygwiżdże go z jego miejsca.

Obecnie wybrane:

Joba 27: SNPD4

Podkreślenie

Kopiuj

Porównaj

Udostępnij

None

Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj