Księga Kaznodziei 5
5
Marność pochopnych ślubów
1Nie ponaglaj swych ust#5:1 Lub: nie naciskaj na usta.
i niech twoje serce nie popędza
wypowiadania słowa przed
obliczem Boga,
bo Bóg jest w niebie,
a ty jesteś na ziemi –
dlatego niech twoje słowa będą
nieliczne.#Mt 6:7
2Gdyż z wielości zajęć bierze się sen,
a gadanie głupiego z wielu słów.
3Kiedy [więc] złożysz ślub przed
Bogiem,
nie zwlekaj z jego wypełnieniem,
bo Mu się głupcy nie podobają –
co ślubowałeś, to wypełnij!
4Lepiej nie składać ślubów
niż składać – i nie wypełniać.
5Nie dopuść, by twoje usta
doprowadziły do grzechu twoje
ciało,
i nie mów przed posłańcem
[Bożym],
że to było przeoczenie.
Dlaczego Bóg ma się gniewać
z powodu twojego głosu
i niszczyć dzieło twoich rąk?
6Bo przy wielu snach – wiele
marności,
a także słów wiele –
lecz [ty] bój się Boga!
Marność biurokracji
7Jeśli widzisz w prowincji#5:7 prowincja, מְדִינָה (medinaʰ), aram., Est 1:1. ucisk ubogiego oraz gwałcenie prawa i sprawiedliwości, nie dziw się [temu] nad miarę, gdyż:
Nad wysokim czuwa wyższy,
a nad nimi jeszcze wyższy,
8a korzyścią dla kraju w tym
wszystkim?
Król zajęty uprawą ziemi.
Marność przywiązania do bogactwa
9Kto kocha pieniądze,
pieniędzmi się nie nasyci,
a kto kocha bogactwo,
nie będzie miał zysku –
to również jest marnością.
10Gdy przybywa dóbr,
przybywa spożywających je.
A jaka [w tym] korzyść
dla właściciela?
Że widzą [to] jego oczy.
11Słodki jest sen służącego,
czy zje mało, czy wiele;
lecz dostatek bogatego –
jemu brak tchu, aby spać.
Marność utraty bogactw
12Jest bolesne zło,
widziałem je pod słońcem:
Bogactwo zachowane
właścicielowi na nieszczęście.
13Otóż przepadło bogactwo
przez nieszczęśliwe zdarzenie,
on zaś spłodził syna i w ręce
nie ma nic.
14Jak wyszedł z łona swej matki,
tak musi odejść, nagi,
jak przyszedł,
i nic nie weźmie ze swego trudu,
do którego przykładał swą rękę –
15to jest tym bolesnym złem.
Dokładnie jak przyszedł, tak też
odchodzi –
i co za pożytek ma, że się trudził
dla wiatru?
16Również przez wszystkie swoje dni
jadł w ciemności#5:16 Również[…] jadł w ciemności: wg G: Również wszystkie swoje dni [spędzał] w ciemności i żałobie, καί γε πᾶσαι αἱ ἡμέραι αὐτοῦ ἐν σκότει καὶ πένθει.
i martwił się wiele –
a przy tym choroba i wzburzenie.
Pociecha w marności
17Oto, co uznałem ja za dobre [dla człowieka] i co za piękne: Jeść i pić, i oglądać powodzenie w całym swoim trudzie, który się znosi pod słońcem przez [krótką] liczbę dni własnego życia, które daje mu Bóg – bo to jest jego dział. 18Również każdy człowiek, któremu Bóg dał majątek i bogactwo, i sprawił, że może spożywać z niego i pić swój dział, i cieszyć się w swoim trudzie – to jest dar Boga, 19[taki] bowiem niewiele pamięta dni życia, gdyż Bóg udziela radości jego sercu.
Obecnie wybrane:
Księga Kaznodziei 5: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej