2 Samuela 12
12
Dawid ukarany
1Wtedy JHWH posłał do Dawida Natana,#2Sm 7:2; Ps 51:2#12:1 G dod.: proroka, pod. niektóre Mss. a ten przyszedł do niego i powiedział:#12:1 GL dod.: Wydaj mi, proszę, sąd w tej sprawie, הגד נא לי את המשפט הזה.
Dwóch ludzi było w pewnym
mieście,
jeden bogaty, a drugi ubogi.
2Bogaty miał owiec i bydła bardzo
wiele,
3ubogi nie miał nic prócz jednej
małej owcy, którą nabył [sobie].
Karmił ją, a ta wyrosła przy nim,
wraz z jego synami,
jadała z jego kęsów, pijała z jego
kubka,
sypiała mu na łonie – i była mu
jak córka.
4Lecz przyszedł raz podróżny
do tego bogatego,
a jemu było żal wziąć [sztukę]
z własnych owiec
albo z własnego bydła,
aby ją przyrządzić dla przybyłego
wędrowca,
zabrał więc owieczkę temu
ubogiemu#Wj 23:6; Kpł 19:15; Prz 31:9; Iz 3:14
i przyrządził [ją] dla tego, który
do niego przybył.
5Wtedy mocno zapłonął gniew Dawida przeciwko temu człowiekowi i powiedział do Natana: Jak żyje JHWH, że człowiek, który to zrobił, zasługuje na śmierć,#1Sm 20:31-32; 26:16#12:5 człowiek ten zasługuje na śmierć, בֶן־מָוֶת הָאִישׁ, idiom: synem śmierci jest ten człowiek, zob. 1Sm 20:31-32; 26:16; być może idiom: podłym typem jest ten człowiek, 2Sm 12:5L. 6a za owcę zapłaci poczwórnie,#Wj 22:1; Łk 19:8#12:6 Wg G: siedmiokrotnie, ἑπταπλασίονα; z MT zgadza się GL. dlatego że uczynił taką rzecz i dlatego, że nie miał litości.
7Wtedy Natan powiedział do Dawida: Ty jesteś tym człowiekiem! Tak mówi JHWH, Bóg Izraela: To Ja cię namaściłem na króla nad Izraelem i Ja cię wyrwałem z ręki Saula.#1Sm 16:13 8Dałem ci dom twojego pana i żony twojego pana na twoje łono, dałem ci dom Izraela i Judy, a jeśli tego byłoby za mało, dodałbym ci jeszcze tej albo tamtej [rzeczy]. 9Dlaczego wzgardziłeś Słowem JHWH, popełniając zło w moich#12:9 moich oczach, wg qere בְּעֵינַי; jego oczach, wg ketiw בְּעֵינָו. oczach? Uriasza Chetytę ugodziłeś mieczem, a jego żonę wziąłeś sobie za żonę, jego zaś [samego] zabiłeś mieczem synów Ammona. 10Teraz więc miecz nie odstąpi od twojego domu na wieki,#2Sm 13:29; 18:9-15; 1Krl 2:25 dlatego że Mną wzgardziłeś i wziąłeś żonę Uriasza Chetyty, by była twoją żoną.
11Tak mówi JHWH: Oto Ja wzbudzam przeciw tobie nieszczęście z twojego domu. I wezmę twoje żony na twoich oczach i dam je twojemu bliźniemu, i będzie obcował z twoimi żonami w świetle#12:11 Lub: na oczach. tego słońca.#2Sm 16:22 12Ty wprawdzie uczyniłeś to potajemnie, Ja jednak spełnię to Słowo#12:12 Lub: dokonam tego. wobec całego Izraela i w [blasku] słońca.
13Wtedy Dawid powiedział do Natana: Zgrzeszyłem względem JHWH.#Wj 20:13, 14, 17 Natan zaś powiedział do Dawida: Również JHWH przebaczył#12:13 przebaczył, הֶעֱבִיר חַטָּאתְךָ, lub: przeniósł (na innego? na ofiarę?); wg G: usunął, odłożył na bok, παρεβίβασεν, 2Sm 12:13L. twój grzech, nie umrzesz. 14Ponieważ jednak w tej sprawie całkowicie zbezcześciłeś [nawet] wrogów JHWH,#12:14 całkowicie zbezcześciłeś [nawet] wrogów JHWH, נִאֵץ נִאַצְתָּ אֶת־אֹיְבֵי יְהוָה (tiq) lub: (1) zupełnie nie wziąłeś pod uwagę wrogów JHWH; (2) całkowicie zbezcześciłeś JHWH wobec Jego wrogów; (3) wyrażenie: wrogów, przypominające: wrogów Dawida, zob. 1Sm 25:22, można pominąć; (4) wg 4QSamᵃ: Słowo JHWH, דבר יהוה; wg G: jednak ponieważ prowokując, sprowokowałeś wrogów Pana przez tę rzecz, πλὴν ὅτι παροξύνων παρώξυνας τοὺς ἐχθροὺς κυρίου ἐν τῷ ῥήματι τούτω. syn urodzony tobie musi umrzeć.#2Sm 11:27 15I Natan poszedł do swojego domu.
JHWH zaś ugodził dziecko, które żona Uriasza urodziła Dawidowi, i ono zachorowało.#12:15 i ono zachorowało: brak w 4QSamᵃ GMs. 16Wtedy Dawid szukał Boga z powodu chłopca, podjął też Dawid post, a gdy przyszedł na noc, kładł się#12:16 4QSamᵃ dod.: w worze, בשק, pod. G, ἐν σάκκῳ. na ziemi. 17Nawet gdy stawali#12:17 stawali, וַיָּקֻמוּ, pod. G; wg 4QSamᵃ: zbliżali się, ויקרבו, pod. G. nad nim#12:17 Wg 4QSamᵃ: podchodzili do niego: אליו. starsi jego domu, aby go podnieść z ziemi, nie chciał ani nie jadł#12:17 nie jadł, za 4QSamᵃ i wieloma Mss, ברה, wg MT: tworzył, ברא, 2Sm 12:19L. z nimi chleba.
18Siódmego zaś dnia dziecko zmarło i słudzy Dawida bali się mu donieść o tym, że dziecko zmarło, bo mówili [sobie]: Oto gdy dziecko było żywe, mówiliśmy do niego, a [on] nie słuchał naszego głosu, to jak mamy mu powiedzieć, że dziecko umarło? Gotów zrobić coś złego! 19Dawid jednak zauważył, że jego słudzy szepcą między sobą, i Dawid domyślił się, że dziecko umarło. Powiedział więc Dawid do swoich sług: Czy dziecko umarło? I odpowiedzieli: Umarło. 20Wtedy Dawid wstał z ziemi, umył się, namaścił, zmienił swoje szaty i przyszedł do domu JHWH, pokłonił się, po czym przyszedł do swojego domu i poprosił [o posiłek], i położyli przed nim chleb – i jadł.#1Sm 31:13; 2Sm 3:35; 14:2
21Wtedy jego słudzy powiedzieli do niego: Co ma znaczyć to, co uczyniłeś? Póki#12:21 Póki, בַּעֲבוּר, czyli: ze względu na; raczej powinno być: בְּעוֹד. dziecko żyło, pościłeś i płakałeś, a gdy dziecko zmarło, podniosłeś się i spożyłeś chleb? 22A on odpowiedział: Dopóki dziecko żyło, pościłem i płakałem, gdyż mówiłem [sobie]: Kto wie? Może JHWH zmiłuje się nade mną i dziecko będzie żyło?#Sdz 20:26; Ezd 8:23; Est 4:16; Ps 35:13 23Ale teraz zmarło, więc dlaczego mam pościć? Czy jestem w stanie przywrócić je [życiu]? To ja pójdę do niego, ono nie wróci do mnie.
24Następnie Dawid pocieszał Batszebę, swoją żonę. Przyszedł do niej i obcował z nią. A [ona] urodziła syna i nadała#12:24 nadała, za qere וַתִּקְרָא, por. Rdz 29:32; 1Sm 1:20; 4:21; nadał, za ketiw וַיִּקְרָא, por. Rdz 16:15; Wj 2:22. mu imię Salomon.#12:24 Salomon, שְׁלֹמֹה, czyli: pokojowy. JHWH zaś kochał go. 25I posłał go pod rękę#12:25 pod rękę, בְּיַד נָתָן: idiom: pod opiekę; w G: ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ Ναθαν. Natana, proroka, a ten dał mu na imię Jedidiasz,#12:25 Jedidiasz, יְדִידְיָהּ, czyli: ukochany przez JHWH. ze względu na JHWH.
Zwycięstwo nad Rabbą Ammonicką
(1Krn 20:1-3)
26Joab zaś walczył przeciwko Rabbie synów Ammona i [w końcu] zdobył tę stolicę.#12:26 stolicę, עִיר הַמְּלוּכָה, lub: miasto królestwa, lub: twierdzę wodną; w tym przypadku byłoby to inne określenie miasta wód, עִיר הַמָּיִם (w. 27). Z opisu wynika bowiem, że Joab nie zdobył całego miasta, 2Sm 12:26L. 27Wtedy Joab wysłał posłańców do Dawida i powiedział: Walczyłem przeciw Rabbie, zdobyłem też miasto wód. 28Teraz więc zbierz resztę ludu, rozłóż się przeciw miastu, zdobądź je, abym ja go nie zdobył i by nie wzywano nad nim mojego imienia.#Pwt 28:10; 2Sm 6:2; 1Krl 8:43
29Dawid zebrał zatem cały lud i udał się do Rabby, walczył przeciwko niej i zdobył ją. 30Następnie zdjął koronę ich króla#12:30 ich króla, מַלְכָּם, wg G: Milkoma, Μελχολ, głównego bóstwa Ammonitów, zob. 1Krl 11:33; Jr 49:1, 3; So 1:5. Za wersją G przemawia waga korony. z jego głowy – jej waga zaś wynosiła talent#12:30 Tj. ok. 34 kg. złota, [miała] też drogocenny kamień i była [potem] na głowie Dawida – i wyprowadził z miasta bardzo obfity łup. 31Lud zaś, który był w nim, wyprowadził i postawił#1Krn 20:3; Am 1:13#12:31 postawił, וַיָּשֶׂם, od שׂוּם; wg 1Krn 20:3: przeciął, וַיָּשַׂר, od שׂוּר, zob. jednak: 2Sm 17:27-29; Am 1:13. przy pile#12:31 przy pile, בַּמְּגֵרָה, pod. G, ἐν τῷ πρίονι, lub: przy burzeniu. i przy żelaznych bronach, i przy żelaznych siekierach,#12:31 i przy żelaznych siekierach: brak w klk Mss i GMss. i kazał im przejść#12:31 kazał im przejść, וְהֶעֱבִיר, em. na: i zmusił do pracy, וְהֶעֱבִיד. do form do cegieł.#12:31 postawił przy pile i przy żelaznych bronach, i przy żelaznych siekierach, i kazał im przejść do form do cegiełlub: postawił przy burzeniu [miasta] zarówno żelaznymi kilofami, jak i żelaznymi siekierami. Tak zrobił ze wszystkimi miastami synów Ammona, po czym – wraz z całym ludem – Dawid wrócił do Jerozolimy.
Obecnie wybrane:
2 Samuela 12: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej