2 Królewska 7
7
Zapowiedź ratunku
1Elizeusz powiedział: Słuchajcie Słowa JHWH: Tak mówi JHWH: Jutro o tej porze, tu w bramie#Rdz 23:10; 34:20 Samarii, sea#7:1 Tj. 13,3 l. [najlepszej] pszennej mąki będzie za sykla#7:1 Tj. 12 g. i za sykla będą dwie see#7:1 Tj. 26,6 l; 1 sea = 13,3 l. jęczmienia.#7:1 sea [najlepszej] pszennej mąki będzie za sykla i za sykla będą dwie see jęczmienia, סְאָה־סֹלֶת בְּשֶׁקֶל וְסָאתַיִם שְׂעֹרִים בְּשֶׁקֶל, być może przysłowie. 2Wtedy przyboczny,#7:2 przyboczny, שָׁלִישׁ, lub: trzeci, por. Wj 15:4; 2Sm 23:8, adiutant; dowódca trzeciego oddziału (ὁ της τριτης μοιρας ἠγεμενων), 2Krl 7:2L. Wg GL: ὁ ἀπεσταλμενος, שליח. na którego ręce król się wspierał, odezwał się do męża Bożego i powiedział: Oto JHWH [już] robi śluzy na niebiosach!#Wj 16:1-21; Ps 78:23; Ml 3:10 Czy taka rzecz może się wydarzyć? A on na to: Oto zobaczysz to na własne oczy, lecz z tego nie skosztujesz!
Spełnienie się zapowiedzi Elizeusza
3Tymczasem u wejścia do bramy przebywało czterech trędowatych ludzi. Powiedzieli oni jeden do drugiego: Po co mamy tu siedzieć, aż pomrzemy?#Kpł 13:46 4Jeśli powiemy: Wejdziemy do miasta, a w mieście jest głód, to pomrzemy tam. Lecz jeśli będziemy siedzieć tu – też pomrzemy. Chodźmy, przejdźmy#Jr 38:19 do obozu Aramejczyków. Jeśli pozostawią nas przy życiu, przeżyjemy, a jeśli nas uśmiercą – umrzemy.
5Ruszyli więc o zmierzchu,#7:5 zmierzchu, נֶשֶׁף, pod. Iz 5:11; 21:4; 50:10; Prz 7:9, ale może odnosić się też do brzasku, zob. 1Sm 30:17; Jr 13:16; Ps 119:147; Jb 3:9; 7:4. aby wejść do obozu Aramejczyków, lecz gdy dotarli na skraj obozu Aramejczyków, oto nikogo tam nie było! 6Pan#7:6 Wg klkd Mss: JHWH. bowiem sprawił, że w obozie Aramejczyków dał się słyszeć odgłos rydwanów, odgłos koni – odgłos licznego wojska, tak że powiedzieli jeden do drugiego: Oto król Izraela wynajął przeciwko nam królów Chetytów i królów Egiptu,#7:6 Egiptu, מִצְרַיִם: być może: Muszrytów, מֻצְרִים, por. 1Krl 10:28, tj. ludów zamieszkujących Cylicję, obszary równinne pn Syrii (Kapadocji). Hetyci i Muszryci mogliby być sprzymierzeńcami. Przemawia za tym również lm: królowie (מַלְכֵי מִצְרַיִם), 2Krl 7:6L. aby na nas napadli. 7Powstali więc i o zmierzchu uciekli, porzucili swoje namioty, swoje konie i osły – [cały] obóz, jaki był, i uciekli, ratując życie.#7:7 ratując życie, אֶל־נַפְשָׁם, idiom: po swoje dusze.
8Gdy zatem ci trędowaci dotarli aż na kraniec obozu, weszli do jednego namiotu, najedli się i napili, wynieśli stamtąd srebro, złoto oraz szaty, poszli i ukryli,#7:8 i ukryli: brak w G*. po czym wrócili, weszli do innego namiotu, wynieśli stamtąd [rzeczy], poszli i ukryli – 9lecz powiedział jeden do drugiego: Nie tak my robimy! Ten dzień to dzień dobrej wieści. Jeśli to przemilczymy i będziemy czekać do porannego brzasku, spotka nas kara! Chodźmy więc teraz, a po przybyciu donieśmy o tym domowi króla.
10Przybyli więc i zawołali odźwiernego#7:10 odźwiernego, שֹׁעֵר, być może znaczenie zbiorowe, zob. w. 11. miasta. Donieśli im: Weszliśmy do obozu Aramejczyków, a oto nie ma tam nikogo, żadnego ludzkiego odgłosu, są tylko uwiązane konie i uwiązane osły, i namioty tak, jak były. 11Odźwierni zawołali więc i donieśli o tym do wnętrza królewskiego domu.
12Król wówczas wstał, w nocy, i powiedział do swoich sług: Ja wam powiem, co nam szykują Aramejczycy. Wiedzą, że jesteśmy wygłodzeni. Wyszli więc z obozu, aby ukryć się w polu. Myślą: Gdy wyjdą z miasta, schwytamy ich żywych i wejdziemy do miasta.
13Wtedy odezwał się jeden z jego sług i powiedział: Niech wezmą, proszę, pięć spośród ostatnich koni, które pozostały w mieście, [i] niech stanie się z nimi tak, jak z całym mnóstwem Izraelitów, którzy pozostali w mieście, albo tak, jak z całym mnóstwem Izraelitów,#7:13 którzy pozostali […] Izraelitów: brak w klkd Mss TgMs S Vg. którzy pomarli. Wyślijmy [te konie] – i zobaczymy.
14Wzięli więc dwa konne rydwany i król Izraela wysłał je za wojskiem#7:14 wojskiem: wg G*: królem. Aramu. Powiedział: Jedźcie i zobaczcie! 15Poszli więc za nimi aż nad Jordan, a oto cała droga była pełna szat i sprzętów, które Aramejczycy porzucili w pośpiechu. Posłańcy wrócili więc i donieśli o tym królowi. 16Lud wyszedł wtedy i złupił obóz Aramejczyków. I była sea [najlepszej] pszennej mąki za sykla i za sykla były też dwie see jęczmienia – według Słowa JHWH.
17Król zaś ustanowił przybocznego, na którego ręce się wspierał, [dowódcą] bramy miejskiej, lud jednak stratował go w bramie i ten umarł, tak jak zapowiedział mąż Boży, który przemówił,#7:17 który przemówił: brak w klk Mss TgMs S Vg. gdy król#7:17 król: wg G: anioł. zszedł do niego. 18Bo gdy mąż Boży zapowiadał królowi: Jutro o tej porze, [tu] w bramie Samarii, dwie see jęczmienia będą za sykla i za sykla będzie sea [najlepszej] pszennej mąki, 19przyboczny odezwał się do męża Bożego#7:19 męża Bożego: wg G*: Eliasza. i powiedział: Oto JHWH [już] robi śluzy na niebiosach! Czy taka rzecz może się wydarzyć? A on na to: Oto zobaczysz to na własne oczy, lecz z tego nie skosztujesz. 20Tak też mu się stało: Lud stratował go w bramie – i umarł.
Obecnie wybrane:
2 Królewska 7: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej