1 Królewska 19
19
Ucieczka Eliasza
1Gdy Achab opowiedział Izebel#19:1 G* dod.: swojej żonie. o wszystkim, czego dokonał Eliasz, i o tym, jak wyciął mieczem wszystkich proroków [Baala], 2Izebel wysłała do Eliasza posłańca ze słowami:#19:2 G wtrąca: Nawet jeśli ty jesteś Eliaszem, ja jestem Izebel, εἰ σὺ εἶ Ηλιου καὶ ἐγὼ Ιεζαβελ. Tak niech uczynią bogowie#19:2 bogowie, אֱלֹהִים, w G lp. i do tego dodadzą, jeśli jutro o tym czasie nie zrobię z twoim życiem#19:2 Lub: duszą. tego samego, co stało się z życiem każdego z nich.
3[Eliasz] przestraszył#19:3 przestraszył, וַיִּרָא, za klk Mss, por. G S Vg; wg MT: zobaczył, וַיַּרְא; oba czasowniki różnią się tylko wokalizacją. się zatem, wstał i odszedł dla [ratowania] swojego życia. Gdy przybył do Beer-Szeby, która należy do Judy, zostawił tam swojego sługę. 4Sam natomiast udał się na pustynię, w [miejsce] odległe o dzień drogi, a gdy tam dotarł, usiadł pod jakimś jałowcem i życzył swej duszy śmierci.#Jo 4:3 #19:4 życzył swej duszy śmierci, וַיִּשְׁאַל אֶת־נַפְשׁוֹ לָמוּת, idiom: życzył sobie śmierci. Powiedział: Teraz już dosyć, JHWH. Zabierz moją duszę, bo nie jestem lepszy niż moi ojcowie. 5Potem położył się i zasnął pod tym jałowcem, lecz oto Anioł trącił go i powiedział do niego: Wstań, zjedz! 6Gdy spojrzał, oto przy jego głowie leżał upieczony#19:6 upieczony, רְצָפִים, z gorących kamieni (עֻגַת רְצָפִים). placek oraz dzban z wodą. Zjadł więc, napił się, odwrócił się i zasnął.#19:6 Lub: znów zasnął. 7Lecz Anioł JHWH wrócił po raz drugi, trącił go i powiedział: Wstań, zjedz, bo droga jest dla ciebie zbyt daleka.
Spotkanie Eliasza z Bogiem na Górze Bożej
8[Eliasz] wstał więc, zjadł, napił się i szedł w mocy tego posiłku czterdzieści dni i czterdzieści nocy aż do Bożej góry Horeb.#Wj 34:28 #19:8 W G brak. 9Tam wszedł do jaskini, aby przenocować. Lecz oto [doszło] go Słowo JHWH! Powiedział [On] do niego: Co tu robisz, Eliaszu? 10Odpowiedział: Żarliwie obstawałem przy JHWH, Bogu Zastępów, ponieważ synowie Izraela porzucili przymierze z Tobą. Poburzyli Twoje ołtarze, wycięli mieczem Twoich proroków i zostałem ja sam, lecz i mojej duszy szukają, aby mi ją odebrać. 11Wtedy powiedział: Wyjdź i stań na górze przed JHWH.
A oto JHWH przechodził, przed JHWH [dął] wiatr, potężny i porywisty, rozdzielał góry i kruszył skały#Wj 19:16-19; 33:22; 34:6; Iz 30:27; Ha 1:2-4 – lecz nie w tym wietrze był JHWH. Po wietrze zatrzęsła się ziemia – lecz nie w trzęsieniu był JHWH. 12Po trzęsieniu [wystrzelił] ogień – lecz nie w tym ogniu był JHWH. Po ogniu [zaszemrał] głos, delikatny szept.#19:12 szept, דְּמָמָה, lub: cisza, zob. Jb 4:16; powiew, zob. Ps 107:29 (1Krl 19:12L). 13Gdy Eliasz to usłyszał, otulił płaszczem twarz, wyszedł i stanął u wejścia jaskini. I oto [doszedł] głos, powiedział: Co tu robisz, Eliaszu? 14A [on] odpowiedział: Żarliwie obstawałem przy JHWH, Bogu Zastępów, ponieważ synowie Izraela porzucili przymierze z Tobą. Poburzyli Twoje ołtarze, wycięli mieczem Twoich proroków – zostałem ja sam, lecz i mojej duszy szukają, by mi ją odebrać. 15Wtedy JHWH powiedział do niego: Idź, wróć swoją drogą na pustynię przy Damaszku, a gdy tam dojdziesz, namaścisz Chazaela na króla nad Aramem,#2Krl 8:13 16Jehu, syna Nimsziego, namaścisz na króla nad Izraelem,#2Krl 9:2-3 a Elizeusza, syna Szafata, z Abel-Mechola, namaścisz na proroka po sobie. 17I stanie się tak, że kto umknie przed mieczem Chazaela, tego zabije Jehu, a kto umknie przed mieczem Jehu, tego zabije Elizeusz. 18Zachowałem#19:18 Zachowałem, וְהִשְׁאַרְתִּי, lub: Zachowam, pod. w G: καὶ καταλείψεις (καὶ καταλείψεις ἐν Ισραηλ ἑπτὰ χιλιάδας ἀνδρῶν πάντα γόνατα ἃ οὐκ ὤκλασαν γόνυ τῷ Βααλ), w Rz 11:4 czas przeszły: κατέλιπον ἐμαυτῷ ἑπτακισχιλίους ἄνδρας, οἵτινες οὐκ ἔκαμψαν γόνυ τῇ Βάαλ. też w Izraelu siedem tysięcy – wszystkie kolana, które nie zgięły się przed Baalem, i wszystkie usta, które go nie całowały.
Powołanie Elizeusza
19[Eliasz] odszedł zatem stamtąd i znalazł Elizeusza, syna Szafata,#2Krl 3:11; 6:31 który akurat orał. Szło przed nim dwanaście zaprzęgów, a on był przy dwunastym. Eliasz podszedł do niego i zarzucił na niego swój płaszcz. 20Wówczas porzucił bydło i pobiegł za Eliaszem. Powiedział: Pozwól, że [najpierw] pocałuję mojego ojca i moją matkę, a potem pójdę za tobą.#Łk 9:61 A [on] odpowiedział: Idź, zawróć, bo po co ci to uczyniłem?#19:20 Chodź, zawróć, bo po co ci to uczyniłem, לֵךְ שׁוּב כִּי מֶה־עָשִׂיתִי לָךְ, wg G: zawróć, ponieważ uczyniłem ci to, ἀνάστρεφε ὅτι πεποίηκά σοι. Wersja ta bardziej odpowiada Łk 9:61. 21Zawrócił więc od niego, wziął bydło z zaprzęgu, złożył je w ofierze,#19:21 złożył w ofierze, za G, ἔθυσεν, w MT: zarżnął je, וַיִּזְבָּחֵהוּ. a na uprzęży z bydła ugotował ich mięso, dał ludziom i ci jedli. Potem wstał i poszedł za Eliaszem, i usługiwał mu.
Obecnie wybrane:
1 Królewska 19: SNPD4
Podkreślenie
Kopiuj
Porównaj
Udostępnij
Chcesz, aby twoje zakreślenia były zapisywane na wszystkich twoich urządzeniach? Zarejestruj się lub zaloguj
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej