लूका 14

शब्बाथान दिह हाजो केरणो

1इकवारी शब्बाथान एक दिह मुख्य फरीसी मायरीन सरदारान घेराम यीशु रूटू खाणेन गीयो; ताजागेन ते मोठला नेजेकेरीन तापोर डोला मेलीन एता. 2ताजागेन तान ओगांण जलोदर रोग एयेल, एक माणुह एतो. 3यीशु यहूदी-शास्त्री एने फरीसीयान फुसील, “शब्बाथ एक दिह कोणीही हजो केरणेन योग्य हि कि नाहं? 4पुण ते ठावका रेणा. जानकेरता यीशुन ता माणहा हाजो केरीन आपील एने कातेभी मोकलीन आपील” 5ओवतो तान ताह फुसील, “जर तुमरे मायरीन कुणी फाय आपणो सोरो हि किवा बैल हि तो वावडिमाय पोडीन जाथू तर काय शब्बाथान एक दिह तुमूह ताह चालूच बाहेर काढहु नाय काय?” 6ज्यापूर ते ताह उत्तर आपुह शकले नाहं.

पावणान पावणाय

7काहाकाय यीशुन हे देखील कि आमंत्रित निवाडील माणहे आपणे केरता बोहणेन सन्मान पुर्ण जागो होतेन एता, तेवी तान ताह एक वार्ता कियेल, तो बोल्णु: 8“ताहेर्यो तुमूह वाराडाम जेवणाह हादाडील, तर ता जागापूर मुख्य जागीपोर बोहहू मा, काहाकाय इही जुडी शकते कि ताजागेन तुमुरिन होवटो मोठू माणुह ताउगेरीन हादील गीयो रेंय.” 9ओवतो तुमूहहु दुईजानाह हादनारो तुमरो आहने आवीन केह, “आपणी हि जागो ज्याह माणहा आप” एने ओवतो लाजवाईन तुवाह बुदेन जागे बोहणे लागी. 10ताहेर्यो तुमूह हादाडील जातेह तेवी तुमूह आखान बुदेन जागे बोहू जानकेरता कि ताहेरया तुमूह आमत्रीत केरणार आवी तेवी तो केह, हे दोस्ती, उठ उपेर बोह, ओवतो ता आखान ओगाण जे तारहेऱ्यो आमंत्रित माणहे रेहू ताहारी तारी बोडायी एय. 11काहाकाय जो कूण जीवाह मोठू बोनाडी, ताह आत्यो केरणेन आवी एने जो कूण जीवाह आत्यो बोनाडी, ताह मोठू केरणेन आवी.

प्रतिफोल

12ओवतो ज्याह तान आमंत्रित किरील एता तो ताह बोल्णु, “ताहेरया केवी तू काल्लोबी एक दिह किवा राती जेवण आपण्यू तेवी आपणा हेरी, आपणा बाहाक, आपणा नातेवाईक किवा श्रीमंत शेजारी यान हादहु मा कारण ता बदल्याने तुवाह हादू एने ज्यानहोस तुवाह तान फल मिलिन जाहो. 13पुण ताहेरया तू जेवण आपण्यू तेवी गरीब, दुखी, लेगडू, किइल एने आंधलाह यान हाद. 14कारण ओवतो तू धन्य एहि, पोशा केरणेन केरता कायीच नाहं, तेवी हे तार केरता आशीर्वाद बोणी यान प्रत्येकी फल तुवाह धर्मी माणहे जीवतालू इयेलपूर आपील जाहो.”

मोठला भोजने वार्ता

(मत्ती 22:1-10)

15ओवतो ताहेऱ्यो जेवण केरतीन बुहील माणहा मायरीन एकजाण हे होमलने पोर यीशुह कियील, “प्रत्येक तो माणुह धन्यवादीत हि जो बोगवानान राज्यातम जेवण केरतीन असतो.” 16तेवी यीशु ताह कियील, “एक माणुह कानलु तेभी मोठला जेवणावळीन तियारी केरतीन एतो, तान जुलुम माणहाह ज्याविषायापूर कियील एता.” 17ओवतो जेवणान टाइम ज्याह कियील एता, दासांना मोकलीन ज्यो कियील, “ओवतो, काहाकाय जेवण तियार हि.” 18ता आखा हारकोच निम्मित करने लागिल, पेलूच ने ताह कियील, “मी एक खेत वेचातो लीईल हि, माणहा जाइन तो देखभाल हि, मी तुमूह विनंती केरथू, माहु क्षमा केरू.” 19ओवतो दिहरो कियील, “मी पाच जोडी बैल लीईल हि, मी ताह तापासणेन केरीन जाथू, मी तुमूह विनंती करने माहु क्षमा केरू.” 20एक उजू जन कियील, “मी वाराड किरील हि, जानकेरता मी आवहू शकत नाहं.” 21ताहेर्यो तो दास पोचू आवु तेवी तान आपणो मालक्या वर्तमान कियील, ज्यापूर घेरान मालिक जादा लाईनिम आवा एने आपणो रीडू कियील, नेगराम गेल्लीमाय, वाटेमायबी जा एने गरीब, दुखी, लेगडू, आंधलाह एने किइल यान याहारू हादाडळीन लाव. 22तान दासकियील, हे मालिक तुमरी आज्ञा पुरो केरील हि पुण पोशो जागो बुंदे हि. 23ओवतो मालीकान दासाह कियील, सडकीपूर एने खेतान कुपणापर्यंत जाव ती जागे रीन माणहाह आग्रह केरीन याहारू लीन आवो जानकेरता कि मारा घेर भूरील जाणे. 24एने मी तुमूह किथे जे पेल्ला बोहाकील गीया एता तामायरीन एका भी पुण मारा जेवण चाखणेन जुळी.

कूण यीशुन चेलो बोण सकीह?

(मत्ती 10:37-38)

25यीशु हेरी मोठा माणहे एखठा हेते जात एता, तो ताऊखीर वोलील एने कियील, 26“जर माहफाय काडील आविह रेंय एने आपणा आहाक, आबुक, बायकू एने सोरा, आपणा बाहाक एने बोणिक एने न्याओर कि आपणो जीवनाह मारेरीन होवटो प्रेम करने, तर तो मारो चेला एहू शकत नाहं; 27जो आपणो क्रुस विस्ताच मार पासाण आवथू तो मारो चेला एहू शकत नाहं.”

28जर तुमरेफायरीन कूण बरुज बांधणेन ईच्छा येतो तो पेलूच बोहीन एने खर्चान अंदाज केरीन आपनेहेऱ्यो तो पुरा केरणेओलाक ऐपत हि कि नाहं हे दिखिह नाहं? 29नापून केदिमेदी पाया पेरनेपुर ताह जर तो पुरा केरता आवा नाहं तर देखणारे आखा माणहे तान मोजाक केरती एने केती, 30अरे आवो व्यक्तीने बांधणेन सुरुवात तर किरील, पुण हा पुरो केरूह शकील नाहं. 31किंवा कूण राजा ओहलो रेंय जो काल्लोबी दिहीरा राजान विरोधामाय लेढाई केरणेन गीयो एने पेल्ला बोहीन विचार किरील निह एय तर आपणो दहा हजार शिपायाहे-यो काय तो वीस हजार शिपाय हेते ताहेर्यो लढाई केरूह शकेल कि नाहं. 32एने जर तो लढाई केरूह शकत नाहं तर तान विरोधी ऐवी वाटीच रेंय तेविरीन तो आपणो वकीलाह मोकलीन मेलणे प्रस्ताव केरूह. 33तर ओवतो ज्यानहोस तुमरे मायरीन काडील जो आपणी आखा संपती त्याग केरतीन नाहं, तो मारो चेला एहू शकत नाहं.

फिकालो मीठ

(मत्ती 5:13; मरकुस 9:50)

34“मीठ हाजो हि, पुण जेर मीठान होवाद बिगडी जाय तो पोशो खारसो कायताच भी केरीन केरता नाह आवीत. 35तो जोमनि पोर किवा उकिरड्या पोर टाकनेणे हि काम माय आववी: नाहं माणहे ताह ओहलोच बाहेर टाकीन आपणु, जाह होमलानेन कान हेते, तो होबली लेय.”

Obecnie wybrane:

लूका 14: NLXNT

Podkreślenie

Kopiuj

Porównaj

Udostępnij