Przypowieści Salomona 2:1-22
Przypowieści Salomona 2:1-22 NBG
Mój synu! Jeżeli przyjmiesz Moje mowy i zachowasz u siebie Moje przykazania, byś uważnie nadstawił Mądrości twoje ucho i nakłonił ku rozsądkowi twoje serce; tak, jeśli przywołasz do siebie roztropność, a swój głos wystosujesz do rozsądku; jeśli będziesz Jej szukał jak srebra i poszukiwał niby ukrytych skarbów wtedy zrozumiesz bojaźń WIEKUISTEGO i zdobędziesz Boże poznanie. Bowiem tylko WIEKUISTY użycza Mądrości, z Jego ust pochodzi poznanie i roztropność. Dla prawych przechowuje prawdziwą pomyślność; On jest tarczą dla tych, co chodzą w doskonałości. Także ochrania ścieżki Prawa i strzeże drogi swoich świętych. Wtedy zrozumiesz sprawiedliwość, Prawo i sąd, każdą koleinę dobrego. Bo Mądrość wniknie w twoje serce, a poznanie będzie przyjemne dla twojej duszy. Przezorność cię ochroni, a roztropność będzie cię strzec, by ocalić od drogi złego, od człowieka mówiącego przewrotność. Od tych, co opuszczają ścieżki prostoty, by chodzić drogami ciemności; którzy są radzi, gdy czynią zło i cieszą się przewrotnościami niecnego; których ścieżki zostały skrzywione, i są chytrzy na swych manowcach. Aby cię także ocaliła do cudzej kobiety; od obcej, która łagodnie przemawia; która opuściła druha swojej młodości i zapomniała przymierza swego Boga. Gdyż wraz ze swoim domem nachyla się ku śmierci, a jej manowce prowadzą do cieni. Żaden z tych, co do niej wchodzą – nie wraca, i nie dosięgną już ścieżek życia. Ale byś chodził drogą szlachetnych i przestrzegał ścieżek sprawiedliwych. Bo tylko prawi zamieszkają na ziemi; pozostaną na niej niewinni. Zaś niegodziwi zostaną wytępieni z ziemi, a wiarołomni będą z niej wykorzenieni.





