1 Kronik 16
SNP

1 Kronik 16

16
1 Kronik 16
Skrzynia Przymierza w Jerozolimie
1Sprowadzono zatem skrzynię Bożą i ustawiono ją w środku namiotu, który Dawid dla niej rozpiął. Złożono też przed obliczem Boga ofiary całopalne i ofiary pokoju.
2Gdy Dawid skończył składanie ofiar całopalnych i ofiar pokoju, pobłogosławił lud w imieniu PANA 3i obdzielił każdego Izraelitę, mężczyznę i kobietę, bochenkiem chleba, bułką z daktylami#16:3 bułką z daktylami, hbr. אֶשְׁפָּר (’eszpar), hl; wg G: placek pieczony na ogniu, gr. ἐσχαρίτην. oraz plackiem z rodzynek.#16:3 placek z rodzynek, hbr. אֲשִׁישָׁה (’asziszaʰ), hl, zob. אֲשִׁישֵׁי עֲנָבִים w Oz 3:1.
4Ustawił też przed skrzynią PANA służbę złożoną z Lewitów, aby wspominali i wielbili PANA, Boga Izraela, oraz dziękowali Mu. 5Asaf był ich naczelnikiem, a jego zastępcą Zachariasz, następnie Jejel, Szemiramot, Jechiel, Matitiasz, Eliab, Benajasz, Obed-Edom i Jejel z instrumentami — lutniami i cytrami. Asaf miał grać na cymbałach. 6Zadaniem zaś kapłanów, Benajasza i Jachazjela, było stale grać na trąbach przed skrzynią Przymierza z Bogiem.
Pieśń wdzięczności Dawida
7Tego dnia, po raz pierwszy w taki sposób, Dawid polecił wielbić PANA za pośrednictwem Asafa i jego braci:
8Wysławiajcie#16:8 Wysławiajcie, hbr. הוֹדוּ, lub: dziękujcie, bądźcie wdzięczni. PANA, wzywajcie
Jego imienia!
Ogłaszajcie wśród ludów Jego dzieła!
9Śpiewajcie Mu i grajcie,
rozgłaszajcie wszystkie Jego cuda!
10Szczyćcie się Jego świętym imieniem,
niech ci, którzy szukają PANA, cieszą się
z całego serca!
11Szukajcie PANA i Jego mocy,
szukajcie Jego bliskości nieprzerwanie!
12Wspominajcie cuda, których dokonał,
Jego znaki i Jego rozstrzygnięcia.
13Potomkowie Jego sługi Izraela,
synowie Jakuba, Jego wybrani,
14On jest PANEM, naszym Bogiem,
Jego rozstrzygnięć jest pełna
cała ziemia!
15Wspominajcie wciąż Jego przymierze —
Jego Słowo dla tysiąca pokoleń —
16przymierze, które zawarł On z Abrahamem,
Jego przysięgę, złożoną Izaakowi.
17On uczynił z niej ustawę dla Jakuba,
wieczne przymierze dla całego Izraela:
18Tobie dam — obiecał — Kanaan,
obszar waszego dziedzictwa.
19Kiedy byli w niej jeszcze skromni liczbą,
niewielką garstką przybyszów,
20w drodze od narodu do narodu,
od królestwa do następnego ludu,
21nie pozwalał ich krzywdzić nikomu.
Z ich powodu karał nawet królów:
22Nie tykajcie moich pomazańców!
Nie czyńcie szkody moim prorokom!
23Śpiewaj PANU, cała ziemio!
Z dnia na dzień głoście Jego zwycięstwo!
24Ogłaszajcie narodom Jego chwałę,
a ludom — wszystkim — Jego cuda!
25Tak! PAN jest wielki, potężnie
wywyższony!
Budzi lęk większy od wszystkich
innych bogów.
26Bo bogowie innych ludów są
marnością,
za to PAN sam stworzył niebiosa!
27Przed Nim dostojeństwo i chwała,
moc oraz radość#16:27 radość, hbr. חֶדְוָה, późne; w Ps 96:6 majestat, hbr. תִּפְאֶרֶת. wszędzie
tam, gdzie On!
28Przyznajcie PANU, rodziny ludów,
przyznajcie, że On ma chwałę i moc!
29Przyznajcie, że Jego imię jest chwalebne,
przyjdźcie z ofiarą i stawcie się przed Nim,
w odświętnych szatach pokłońcie się PANU!
30Zadrżyj przed Nim, cała ziemio!
On tak umocnił świat, że się nie chwieje!
31Niech cieszy się niebo i ziemia,
niech głoszą wśród narodów:
PAN jest królem!
32Niech zagrzmi morze i to, co je wypełnia,
radośnie woła pole oraz to, co na nim!
33Na wiwat niech zakrzyknie przed PANEM
las i drzewa, bo nadchodzi
sądzić ziemię.
34Wysławiajcie PANA, bo jest dobry,
ponieważ Jego łaska jest wieczna!
35Mówcie też:
Wybaw nas, Boże naszego zbawienia,
zbierz nas i wyrwij spośród narodów,
byśmy wielbili Twoje święte imię
i chlubili się pieśnią na Twą chwałę!
36Błogosławiony niech będzie
PAN, Bóg Izraela,
od wieków — i na wieki!
Cały lud powiedział na to: Amen#16:36 Amen, hbr. אָמֵן, tak jest, prawda, zaiste. — i wielbił PANA.
Rozdzielenie obowiązków kapłańskich
37Dawid pozostawił zatem tam, przed skrzynią Przymierza z PANEM, Asafa i jego braci. Mieli oni pełnić służbę nieprzerwanie, zgodnie z ustalonym dziennym porządkiem. 38Pozostawił tam też Obed-Edoma i jego braci — razem sześćdziesięciu ośmiu — przy czym Obed-Edoma, syna Jedutuna, i Chosę wyznaczył na odźwiernych.
39Natomiast kapłana Sadoka i jego braci, kapłanów, pozostawił przy przybytku PANA na wzniesieniu w Gibeonie, 40aby tam nieprzerwanie, rano i wieczorem, składali PANU całopalenia na ołtarzu całopalnym, zgodnie z tym, co zostało zapisane w Prawie PANA, nadanym Izraelowi. 41Z nimi byli Heman i Jedutun oraz pozostali wybrani, wyznaczeni z imienia do wielbienia PANA za to, że Jego łaska trwa na wieki. 42Heman i Jedutun mieli z sobą trąby i cymbały dla grających oraz instrumenty do wtórowania pieśniom na cześć Boga. Synowie Jedutuna byli także odźwiernymi.
43Potem cały lud rozszedł się do swoich domów. Wrócił również Dawid, by pobłogosławić swój dom.

Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018

Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej


Dowiedz się więcej o Biblia, to jest Pismo Święte Starego i Nowego Przymierza Wydanie pierwsze 2018

Zachęcanie i wzywanie cię do codziennego szukania bliskości z Bogiem.


YouVersion używa plików cookie, aby spersonalizować twoje doświadczenia. Korzystając z naszej strony, wyrażasz zgodę na używanie przez nas plików cookie zgodnie z naszą Polityką prywatności.