اَی خُدا، ما تُو ره کُوی مُونُم، چراکه تُودُعای مَره قبُول مُونی،
دَز مه گوش بِدی و توره های مَره بِشنَو.
رَحمتِ فَوق-اُلعادِه خُو ره نِشو بِدی،
اَی نِجات دِهِندِه کسای که دَز تُو تَوَکُل مُونه
و تُو اُونا ره دَ وسِیلِه دِستِ راست خُو
از شَرِ مُخالِفِین شی خلاص مُونی.