Popularne wersety biblijne z 2 Corantaigh 5

Udostępnij

Mar, aon duine atá i gCríost, is duine é atá cruthaithe as an nua; tá an sean i léig, féach, agus tá an nua tagtha.

Mar an té úd nárbh eol dó an peaca, rinne Dia peaca de ar mhaithe linne, dʼfhonn go ndéanfaí dínne fíréantacht Dé ann.

Mar is le creideamh a shiúlaimid bóthar an tsaoil seo agus ní le radharc na súl é.

Is é Dia a thug an t-iomlán i gcríoch, mar is é a thug sinne chun athmhuintearais leis féin trí Chríost agus a dʼfhág an t-athmhuintearas ina chúram orainne. Is é sin le rá go raibh Dia i gCríost ag tabhairt an domhain chun athmhuintearais leis féin, gan cionta na ndaoine a agairt orthu, agus gur fúinne a dʼfhág sé fógairt an athmhuintearais sin.

Dá réir sin is ambasadóirí thar ceann Chríost sinne mar gur trínne atá Dia ag achainí. Is é a impímid oraibh in ainm Chríost athmhuintearas a dhéanamh le Dia.

Agus fuair sé bás ar son cách dʼfhonn is nach ar mhaithe leo féin a mhairfeadh na beo feasta ach ar mhaithe leis an té sin a fuair bás ar a son agus a dʼaiséirigh ó mhairbh. As seo amach dá bhrí sin ní dhéanaimid neach ar bith a mheas do réir caighdeáin shaolta. Más ea féin go ndearnamar Críost a mheas de réir an chaighdeáin sin tráth, ní dhéanaimid amhlaidh a thuilleadh.

Is é grá Chríost atá dár dtiomáint ón uair a dʼaithníomar go bhfuair aon duine amháin bás ar son cách uile agus dá réir sin go bhfuil an uile dhuine tar éis bháis.