Popularne wersety biblijne z Sant Lu 5

Udostępnij

Quand aguè acaba soun parladis, diguè à Simoun: A la largo! e calas vòsti ret, vautre, pèr la pesco.

E Simoun, ié respoundènt, diguè: Mèstre, touto la niue avèn trima, e n'avèn pas fa'n pèis; mai sus vosto paraulo calarai la ret. Aguènt dounc cala, encenchèron touto uno grosso floto de pèis que la ret se roumpié.

Mai éu se retiravo dins lou desert e pregavo.

Siéu pas vengu counvida li juste à la penitènci, mai li pecadou.

De vèire acò, Simoun Pèire toumbè i ginoun de Jèsu, disènt: Retiras-vous de ieu, Segnour, que siéu un pecadou.

Jèsu, prenènt la paraulo, ié faguè coume eiçò: Noun es li gènt gaiard qu'an besoun dóu medecin, mai aquéli que soun pas bèn.

E aguènt adu si barco en terro, quitèron tout e lou seguiguèron.

E s'anè trouva, coume se capitavo dins uno di vilo, qu'un ome tout plen de lèpro, en vesènt Jèsu, se jitè de mourre-bourdoun e lou preguè, disènt: Segne, se voulès, poudès me rèndre net. Jèsu, aloungant la man, lou touquè e diguè: Lou vole, siegues net. E subran la lèpro despareiguè d'éu.

Pamens sa renoumado anavo s'espandissènt de mai en mai; e s'acampavo de frapas de pople pèr l'ausi, e pèr èstre gari de si malautié.