وَحی 15
15
هفتا فرشتَه خاد هفتا بَلا
1مِ موکَوا نِشونَه گات و تعجب آورِیدو تِک آسِمو اُمدی، هفتا فرشتَه خاد هفتا بَلا، که آنایا بَلائِی آخری هِت، اَسِی که خاد آنایا خشم خدا تَموم اَبِه.
2چِی اُمدی که اُنگار دریایی از شیشه هاد که وَ تَش تِییَه هاد، و هَمینا هم اُمدی کسِی که اُ مِ جونوَر وحشِنا و بُتُش و شماره اسمُش پیروز بُستادِت، حَدِ دریایی که از شیشَئِه، وَایستَدِستادِت و چَنگِی که خدا اُشدَدِستاد تِی دستشو هاد. 3آنایا سرود موسی، نوکر خدا، و سرود مِ بَرَّهوا شواَخواد و شواَگُت:
«گات و تعجب آورِه کَرِی تو،
اَی خداوند خدای کادر مطلک.
عَدل و حَکِه رَهِی تو،
اَی پادشاه ملتیا.
4کِی که از تو نِتِرسِه، اَی خداوند،
و اسمُت جلال نِدَ؟
اَسِی که فَکَط تو کدّوسِش.
هَمَهِ ملتیا دِئِت و اُ تو
پرستش اَکنِت،
اَسِی که کَرِی عادلانَت آشکار بُدِ.»
5بعد از اِ، اُمدی که معبد، یعنی چادر شهادت تِک آسِمو، واز آبو. 6مِ هفتا فرشتَهای که هفتا بَلا شُهاد از مِ معبدا دَر اُندِت. فرشتَهیّا جُمَهای از پارچَه کَتون که پاک و بَلَلَک شَکِه شُن بار هاد و یَک شالی از طِلا دور سِنَشو شُهاد. 7یکی از مِ چهارتا موجود زندَه، شُ مِ هفتا فرشتَه هفتا کَسات طِلا پُر از خشم خدا دَ، خدایی که تا اَبَدالآباد زندَئِه. 8مِ معبدا از جلال خدا و کُدرت آنا پُر از دود بو، و تا وَختی که هفتا بَلای مِ هفتا فرشتَهوا تَموم نِبو، هِسکَه اُشنِشابو اُ تِک مِ معبدا اُچِه.
Markert nå:
وَحی 15: LAB
Marker
Kopier
Sammenlign
Del
Vil du ha høydepunktene lagret på alle enhetene dine? Registrer deg eller logg på
@ 2024 Korpu Company
