Bibelappen-logo
Søkeikon

Hebrajczyków 2

2
Ostrzeżenie przed lekceważeniem zbawienia
1Dlatego#2:1 Dlatego, że Jezus przewyższa proroków i aniołów, a nowe objawienie przewyższa stare. tym bardziej powinniśmy być posłuszni, aby nas czasem nie zniosło [z kursu].#Rz 11:22#2:1 Pierwsze z pięciu ostrzeżeń Listu (pozostałe: Hbr 3:7-4:13; 5:11-6:12; 10:19-39; 12:14-29). Przestrzega przed zlekceważeniem poselstwa o zbawieniu w Jezusie Chrystusie. Autor kreśli przed nami obraz okrętu znoszonego przez wiatr i ruch wody. 2Bo skoro słowo wypowiedziane przez aniołów stało się wiążące,#Dz 7:38, 53; Ga 3:19 a każde wykroczenie i nieposłuszeństwo spotkało się ze słuszną#2:2 słuszną, ἔνδικον, lub: sprawiedliwą. zapłatą, 3to w jaki sposób my ujdziemy cało,#Hbr 10:29; 12:25 lekceważąc tak wielkie#Ef 2:8 zbawienie?#Hbr 1:14; 2:10; 5:9#2:3 zbawienie (σωτηρία) l. ratunek. Bóg jest czuły na wiarę lub wierność (πίστις). Niewiara dotykała Jezusa; jest ona powodem nieszczęść (Mt 10:33; 2Tm 2:12). Początkowo zwiastowane przez Pana, zostało nam potwierdzone przez tych, którzy usłyszeli,#2:3 Tj. apostołów (2P 1:16; 1 J 1:1). Autor Listu nie zalicza siebie do nich. 4a przy tym Bóg poświadczał#J 10:25 je znakami i cudami,#Mk 16:20; J 4:48; Dz 2:22, 43; 14:3 różnorodnymi przejawami mocy#1Kor 2:4-5; Ga 3:5; 1Ts 1:5; 1P 4:11 i rozdzielaniem Ducha Świętego#Ef 1:5 według swojej woli.#2:4 Werset ten jest dla nas źródłem wielu ważnych informacji o nadnaturalnych czynach Boga: (1) Autor zalicza do nich: znaki, σημεῖα (אוֹת), cuda, τέρατα (מוֹפֵת; אֹתוֹת וּמֹפְתִים), dzieła mocy, δυνάμεις, dary lub działy Ducha, πνεύματος ἁγίου μερισμοί – nadnaturalne Boże działanie przejawia się zatem w różnej formie. W wierszu brak gr. χάρισμα (charisma). (2) Czyny te mają za zadanie potwierdzać prawdziwość ewangelii (zob. J 4:48), możemy zatem spodziewać się ich tam, gdzie wkracza ewangelia. (3) Czyny te mogą towarzyszyć zwiastowaniu ewangelii, ale nie muszą mieć miejsca zawsze i wszędzie. Bóg poręczał nimi zwiastowanie jej przez apostołów (Dz 2:4-12; 3:7-9, 11-12, 16), ale nie poręczał jej tak samo w przypadku zwiastowania jej adresatom tego Listu. Ciekawe, że w Liście tym autor nie powołuje się na duchowe doznania adresatów (w przeciwieństwie do Pawła w Ga 3:4). (4) Występowanie wymienionych czynów zależy ostatecznie od woli Bożej, zob. Ga 4:12-14; Flp 2:26-30; 1Tm 5:23; 2Tm 4:20.
Jezus – człowiek i Arcykapłan
5Gdyż#2:5 Gdyż, γάρ, ‎ כִּי (ki), l. owszem: może podkreślać wyjątkowość Jezusa lub odpowiadać na zastrzeżenie, że był On tylko człowiekiem, a nawet doznał śmierci. Człowieczeństwo Jezusa było koniecznym etapem w drodze do zapanowania nad stworzeniem i osiągnięcia doskonałości w arcykapłaństwie (Hbr 2:9-18), a Jego śmierć za człowieka była wyrazem Bożej łaski (Hbr 2:9) oraz jedynym sposobem na pokonanie diabła i wyzwolenie zniewolonych przez niego ludzi (Hbr 2:14-15). nie aniołom podporządkował przyszły [zamieszkały] świat,#2P 3:13; Obj 11:15; 21:1-4#2:5 zamieszkały świat, οἰκουμένη (oikoumene). o którym mówimy. 6Poświadczył to bowiem ktoś, kiedy gdzieś powiedział:#Ps 8:5-7
Czym jest człowiek, że o nim
pamiętasz?
Albo syn człowieczy, że się o niego
troszczysz? # Jb 7:17; Ps 144:3 # 2:6 Lub: że go nawiedzasz .
7 Tylko na chwilę uczyniłeś go
mniejszym od aniołów,
ukoronowałeś go chwałą
i dostojeństwem,
8wszystko poddałeś pod jego stopy.#Rdz 1:28; 1Kor 15:27
Gdy bowiem podporządkował Mu wszystko, nie pozostawił niczego, co by Mu nie było podporządkowane.#Mt 28:18#2:8 Autor odnosi Ps 8:5-7 do Jezusa. W Nim, jako wcielonym, widzi realizatora planów Boga, ważniejszych niż te, w których w SP uczestniczyli aniołowie. Sposób, w jaki autor wyjaśnia Psalm, przekonuje nas, jak wspaniałe jest nasze powołanie jako ludzi i – w Chrystusie – jako członków nowej ludzkości. Teraz jednak jeszcze nie widzimy,#1Kor 13:12; 2Kor 5:7 że wszystko jest Mu podporządkowane; 9widzimy raczej Tego, który na chwilę został uczyniony mniejszym od aniołów – Jezusa, ukoronowanego chwałą i dostojeństwem za cierpienia śmierci#Dz 3:13; Flp 2:8-9; Obj 5:12-13; 2P 1:17 – po to, by móc z łaski Bożej zakosztować śmierci za każdego.#2Kor 5:15
10Przystało bowiem Temu, z powodu którego [dzieje się] wszystko#Rz 11:36 i za sprawą którego [dzieje się] wszystko, [aby Tego, który] wielu synów doprowadził do chwały,#Łk 24:26; Rz 8:21, 29-30; 1Kor 2:7; Kol 3:4; 1Ts 2:12; 1P 5:10 Sprawcę ich zbawienia, udoskonalić#Hbr 5:9; 7:28; 9:9; 10:1, 14; 12:23 przez cierpienia.#2:10 Hbr 2:9-18 rzuca nowe światło na cierpienie i śmierć. Udział w cierpieniu jest wyrazem udziału w Bożej łasce (w. 9), cierpienie doskonali (w. 10), objawia nam ono tajemnice współczującego miłosierdzia (ww. 17-18). 11Ten bowiem, który uświęca,#Ef 5:26; Hbr 13:12 jak i ci, którzy są uświęcani,#Hbr 10:10, 14, 29; 13:12 z jednego [są] wszyscy;#2:11 z jednego [są] wszyscy: dzięki dziełu odkupienia stajemy się uczestnikami Chrystusowej natury, nowego rodzaju ludzkiego, dziećmi Bożymi już nie z racji stworzenia, ale z racji zrodzenia (w. 13; J 20:17; Rz 8:29; 1Kor 15:45-49; 2P 1:4). z tego powodu nie wstydzi się nazywać ich braćmi,#Mt 25:40; Mk 3:35; J 20:17; Rz 8:29 12gdy mówi:
Rozgłoszę Twoje imię wśród moich
braci,
pośród zgromadzenia będę Ci
śpiewał na chwałę; # Ps 22:23
13i znowu:
W Nim będę pokładał ufność; # 2Sm 22:3; Ps 18:3; Iz 8:17; 12:2
i znowu:
Oto Ja i dzieci, które dał mi Bóg.#Iz 8:18; J 17:6, 9
14A ponieważ dzieciom przypadł udział w krwi i ciele,#Mt 16:17; 1Kor 15:50; Ef 6:12 On również miał w nich udział,#J 1:14; Rz 8:3 aby przez śmierć pokonać tego,#Rdz 3:15; J 12:31, 33; 1J 3:8 który ma władzę nad śmiercią,#2Tm 1:10; Obj 1:18#2:14 Lub: który włada śmiercią: Ez 18:4; Rz 5:12; 6:23. to jest diabła,#Obj 12:9; 20:2 15i wyzwolić tych wszystkich, którzy z powodu lęku przed śmiercią przez całe życie pozostawali w niewoli. 16Oczywiste jest bowiem, że ujmuje się On nie za aniołami, lecz ujmuje się za nasieniem Abrahama.#Iz 41:8-9 17Dlatego musiał zostać we wszystkim upodobniony do braci,#Flp 2:7; Hbr 4:14-15 aby stać się miłosiernym i wiernym arcykapłanem#Hbr 3:1; 4:14; 5:5, 10; 6:20; 7:26, 28; 8:1, 3; 10:21 w sprawach dotyczących Boga,#Hbr 5:1 dla przebłagania#2:17 Przebłaganie odnosi się do Boga i ma związek z Jego sprawiedliwością. Sprawiedliwości Bożej zawsze musi stać się zadość. Chrystus jako nasz zastępca zajął nasze miejsce, aby wyrok potępienia nie wykonał się na nas. za grzechy ludu,#Rz 3:25; 1J 2:2; 4:10 18w czym bowiem doznał cierpień sam doświadczany, [w tym] może także dopomóc doświadczanym.#Hbr 4:15; 5:2#2:18 Lub: A ponieważ sam cierpiał, będąc kuszony, może pomóc kuszonym. Zob. przyp. do w. 10. Wyrażenie: być poddawanym próbie, πειράζω, zn. też: być kuszonym.

Marker

Kopier

Sammenlign

Del

None

Vil du ha høydepunktene lagret på alle enhetene dine? Registrer deg eller logg på