Hebrajczyków 10
10
Ofiary Starego Przymierza a ofiara Nowego
1Prawo bowiem, mając cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy,#Kol 2:16, 17; Hbr 8:5 przez te same ofiary, które składają stale co roku, w ogóle nie może udoskonalić składających.#Hbr 7:19 2Bo czyż nie zaprzestano by ich składania, gdyby służący, raz oczyszczeni, nie mieli już żadnych grzechów na sumieniu?#10:2 grzechów na sumieniu, συνείδησιν ἁμαρτιῶν: sumienie osądza w oparciu o prawa wypisane na nim przez samego Boga (Rz 2:15; 1Kor 3:3; Hbr 9:14) oraz w oparciu o przekonania nabyte w trakcie życia (1Kor 8:7, 10-13); wyroki sumienia są w dużej mierze wiążące, a jego głos może być zawieszony jedynie przez Boga (J 8:9; 1Kor 4:4; 11:31); swoje słowa i czyny należy poddawać osądowi sumienia (Rz 9:1; 2Kor 1:12; 1Tm 1:5); sumienie może wymuszać na nas określone postępowanie (1P 2:9); należy żyć w sposób zapewniający spokój sumienia, a troska o jego czystość powinna być stałym elementem naszej higieny duchowej (Dz 23:1; 24:16; Rz 13:5; 1Kor 10:25, 27, 28; 1Tm 1:19; 3:9; 2Tm 1:3; Hbr 13:18; 1P 3:16, 21); robiąc rachunek sumienia, powinniśmy baczną uwagę zwracać na motywy naszego postępowania (Hbr 13:18). Nie należy ranić sumienia, nawet jeśli jego rozstrzygnięcia opierają się na błędnych założeniach (1Kor 8:7-13), a w pracy ewangelizacyjnej należy kierować się do ludzkich sumień (2Kor 4:2; 5:11; 1P 3:16). W SP czyste sumienie opisywane jest w kategoriach prostoty serca (Rdz 20:5-6; 1Sm 25:31; Jb 27:6). Człowiek, który przez nieprawość tłumi prawdę, zostaje wydany na pastwę życia bez głosu Bożego w sumieniu (Rz 1:18, 24, 26). 3Tymczasem w nich co roku jest przypomnienie o grzechach. 4Niemożliwe jest bowiem, aby krew cielców i kozłów#Kpł 16:15, 21; Hbr 9:12, 13 usuwała grzechy.#Hbr 10:11 #10:4 Krew zwierząt przykrywa grzech; sprawia, że Bóg nie dochodzi go już na grzeszniku (Dz 17:30). Obrazem może być Pascha: ludzie znaleźli się „pod przykryciem” krwi, lecz ta krew na odrzwiach nie zmieniła ich natury (Wj 12:13, 23; 34:9); nie oczyszcza ona świadomości od poczucia winy (por. Rz 2:29). W tym sensie krew zwierząt nie usuwa grzechów (w. 11), Pan w tych ofiarach nie ma upodobania (w. 6) i znosi je na korzyść ofiary Chrystusa (ww. 9-14, 18). 5Dlatego przychodząc na świat, mówi:#Ps 40:7-9
ofiary ani daru nie chciałeś,
lecz ciało mi przygotowałeś;
6 całopaleń ani [ofiar] za grzech #
Iz 1:11; Oz 6:6; Mt 12:7 # 10:6 Chodzi o ofiary: ze zwierząt (θυσία), z pokarmów (προσφορά), całopalne (ὁλοκαύτωμα) i za grzech (περὶ ἁμαρτίας).
nie upodobałeś sobie,
7 toteż powiedziałem:
Oto przychodzę – na rolce zwoju
napisano o Mnie #
Łk 24:27, 44, 46; J 5:46 –
aby spełnić, o Boże,#10:7 o Boże, ὁ θεὸς, mianownik w funkcji wołacza! Twoją wolę.
8Najpierw mówiąc: ofiary ani daru i: całopaleń#Ps 40:7; Iz 1:11; Oz 6:6; Mt 12:7 ani [ofiar] za grzech nie chciałeś ani nie upodobałeś sobie – te [zaś] składane są zgodnie z Prawem – 9następnie stwierdza: Oto przychodzę, aby spełnić Twoją wolę,#Ps 40:8 znosi pierwsze, aby ustanowić drugie; 10z tej to woli jesteśmy uświęceni#Hbr 2:11; 13:12 dzięki ofiarowanemu raz na zawsze#Hbr 9:28 ciału Jezusa Chrystusa.#Hbr 7:27; 9:14; 1P 2:24
11Ponadto każdy kapłan staje codziennie,#10:11 Autor przeciwstawia to, że kapłan stoi codziennie, temu, że Chrystus usiadł – ofiarowanie przestało być potrzebne. Jezus siedzi po prawicy Bożej, aby wstawiać się za nami (Rz 8:34; 1J 2:1). służąc i wielokrotnie składając te same ofiary,#Wj 29:38 które w ogóle nie mogą usunąć grzechów; 12Ten natomiast po złożeniu jednej ofiary za grzechy na zawsze usiadł po prawicy Boga,#Mt 22:44; Mk 16:19; Dz 2:34; Ef 1:20; Hbr 1:3; 8:1; 12:2 13oczekując już tylko, aż Jego nieprzyjaciele staną się podnóżkiem dla Jego stóp.#Joz 10:24; Ps 110:1; Hbr 1:13 14Jedną bowiem ofiarą uczynił na zawsze doskonałymi#Hbr 9:9 uświęconych.#10:14 uczynił doskonałymi lub zdolnymi do tego, co mogą osiągnąć w ramach uświęcenia. Na tym dobru nowego przymierza opiera się prawda o oznajmującym, nie rozkazującym, wymiarze jego prawa (1Kor 9:21). 15Poświadcza nam to również Duch Święty,#Hbr 3:7; 9:8 bowiem po powiedzeniu:
16 Takie oto jest przymierze,
które zawrę z nimi po upływie
tych dni, mówi Pan:
Dając moje prawa, na ich sercach
i na ich umysłach wypiszę je,#Jr 31:33; Hbr 8:10
17 też [dodaje]: #
Jr 31:34; Hbr 8:12
ich grzechów i nieprawości
już nie wspomnę.
18Tam zaś, gdzie jest ich odpuszczenie, nie ma już ofiarowania za grzech.
Zachęta do korzystania z dóbr Nowego Przymierza
19Mając więc,#10:19 Korzystanie z dóbr nowego przymierza wyraża się przez: (1) życie z czystym sumieniem w przyjaźni z Bogiem (w. 21-22); (2) życie w nadziei na pełną realizację Jego obietnic, szczególnie jeśli chodzi o Jego przyjście (ww. 23, 37); (3) aktywne życie w społeczności Kościoła (ww. 24-25). bracia,#10:19 Bracia: ἀδελφός w lm odnosi się do mężczyzn i kobiet (Hbr 8:19L). ufną odwagę#Hbr 4:16 na wejście do miejsca świętego,#Ef 2:18; Hbr 9:3 #10:19 Wkraczać do miejsca świętego to zbliżać się do Boga duchem, niezależnie od miejsca, w szczerym przekonaniu o prawdach nowego przymierza (J 4:23-24), to stawać przed Nim w naszej świadomości (1J 3:21-23) w czasie obcowania z Nim w modlitwie (Hbr 4:14-16; zob. też w. 22). we krwi Jezusa, 20którą nam zapoczątkował, drogę#Hbr 9:8 nową i żywą, przez zasłonę,#Wj 26:33; Mt 27:51; Hbr 6:19; 9:3 to jest [zasłonę]#10:20 Lub: [drogę]. swojego ciała,#J 1:14; Rz 8:3; Ef 2:16; Hbr 2:14 #10:20 Ciało Jezusa rozpięte na krzyżu i rozdarte w godzinie śmierci było jak zasłona zamykająca miejsce najświętsze, która rozdarła się w tej chwili na znak, że tam, gdzie przebywa Bóg, można już wejść (Mt 27:51; Mk 15:38; Łk 23:45). 21i wielkiego#Hbr 7:4 Kapłana#Hbr 2:17; 4:14; 7:26 nad domem Bożym,#Hbr 3:6 22przychodźmy#J 6:44; 14:6; Hbr 4:16 ze szczerym sercem, z całkowitą pewnością wiary,#Ef 3:12 oczyszczeni#10:22 Tj. oczyszczeni przez pokropienie, ῥεραντισμένοι. na sercach ze złego sumienia#Hbr 9:14; 13:18 i z ciałem obmytym wodą czystą.#Wj 29:4; 40:12; Kpł 8:6; Ez 36:25 #10:22 Słowa te nawiązują do praktyki chrztu, w którym materialna woda obmywająca ciało jest zewnętrznym wyrazem dokonującego się oczyszczenia dzięki krwi Chrystusa (por. Dz 22:16; Ef 5:26; Tt 3:5; 1P 3:21). O obmywaniach SP czytamy w Wj 30:19-21; Kpł 8:6; Ez 36:25. 23Niewzruszenie trzymajmy się#Hbr 3:6, 14; 4:14 wyznania nadziei,#Hbr 6:11, 18; 7:19 gdyż wierny#1Kor 1:9; 10:13; 1Ts 5:24; 2Tm 2:13 jest Ten, który złożył obietnicę. 24Myślmy#10:24 Myślmy, κατανοῶμεν, lub: rozważajmy, rozmyślajmy. też o sobie nawzajem dla pobudzenia#10:24 dla pobudzenia, εἰς παροξυσμὸν, lub: dla podburzenia; w G dwukrotnie (Pwt 29:28; Jr 32:37) jako tłum. קֶצֶף, czyli: gniew. miłości#J 13:34; Rz 5:5; Ga 5:22; Hbr 13:1 i szlachetnych czynów,#Tt 2:14 #10:24 Są one skutkiem wiary (Rz 5:5; Ga 5:22-23). 25nie opuszczając wspólnych zgromadzeń, co jest zwyczajem niektórych, lecz zachęcając,#Hbr 3:13 i to tym bardziej, im wyraźniej widzicie ten zbliżający się Dzień.#Rz 13:12; 1Ts 5:1-4; 2Ts 1:10; 2:1-12; 1Tm 4:1-2; 2Tm 3:1-5; Jk 5:8; 2P 3:10; 1J 2:18#10:25 O znakach zbliżania się dnia przyjścia Pana Jezusa czytamy w: 1Ts 5:1-4; 2Ts 1:10; 2:1-12; 1Tm 4:1-2; 2Tm 3:1-5; 2P 3:10.
Ostrzeżenie przed odstępstwem od wiary
26Nam, rozmyślnie grzeszącym#10:26 Tym rozmyślnym grzechem może być odstępstwo od wiary (Hbr 10:38), podeptanie przez niewiarę Syna Bożego i uznanie krwi Przymierza za zwyczajną (w. 29) albo rezygnacja z wytrwałego trzymania się obietnic Pana (w. 35-36). Odstępstwo od wiary może wywołać w człowieku ten rodzaj zatwardziałości, który czyni go niepodatnym na szczere opamiętanie (Hbr 6:4-6; 2P 2:20-21; por. Rz 11:22-24), a zatem pozostaje groźba wyrażona w ww. 27-29. Bóg doświadcza wiarę każdego człowieka, którego powołuje do więzi ze sobą, stąd każdy człowiek wyrwany ze świata jest narażony na możliwość odstępstwa od wiary w czasie, gdy poddawana jest ona próbie (Rdz 3:1-3; 15:6 por. Mt 13:18-23; Rz 4:18-25; 11:20; 1Kor 9:27; 10:1-13; 2Kor 13:5; Hbr 3:12-19; 10:35). To doświadczenie wiary nie oznacza, że zbawienie nie jest z łaski, ale podkreśla fakt, że jest ono z łaski przez wiarę (Ef 2:8-10). po otrzymaniu poznania prawdy, nie pozostaje już żadna ofiara za grzechy,#Lb 15:30; Hbr 6:4-8 27a tylko jakieś straszne oczekiwanie sądu#Obj 20:13 i żar ognia mający trawić przeciwników.#Ez 38:19; So 1:18; 3:8; Obj 20:15 28Kto odrzuca prawo Mojżesza, ten bez litości, na podstawie zeznania dwóch lub trzech świadków,#Lb 35:30; Pwt 17:6; 19:15; Mt 18:16; J 8:17; 2Kor 13:1; 1Tm 5:19 umiera; 29rozważcie, o ile sroższej kary winien będzie ten, kto podeptał Syna Bożego, a krew przymierza,#Hbr 13:20 przez którą został uświęcony, uznał za zwyczajną#10:29 Lub: pospolitą, nieczystą, κοινόν. i znieważył#Hbr 2:3; 6:6; 12:25 Ducha łaski!#Za 12:10; 1Kor 6:11; Ef 4:30 30Znamy przecież Tego, który powiedział:
Do mnie należy pomsta, Ja odpłacę; #
Pwt 32:35; Rz 12:19
oraz:
Pan będzie sądził swój lud. #
Ps 135:14
31Strasznie jest wpaść w ręce Boga żywego!
32Przypomnijcie zaś sobie dni wcześniejsze, w których – już oświeceni – przetrwaliście wielki bój z cierpieniami,#Flp 1:29-30 33czy to obelgami,#1Kor 4:9 czy prześladowaniami piętnowani,#Rz 15:3; 2Kor 12:10; Hbr 11:26; 13:13; 1P 4:14 czy to będąc bliskimi#10:33 Lub: towarzyszami, κοινωνοί. tak traktowanych.#Flp 3:10; 4:14; 2Tm 1:8 34Bo też z więźniami współcierpieliście#1Ts 2:14; Hbr 13:3 i z radością#Dz 5:41; Mt 5:11-12; 1P 4:13 przyjęliście grabież swego mienia, wiedząc, że sami posiadacie majątek lepszy – i trwały.#Mt 6:20; 19:21, 29; Hbr 9:15 35Nie porzucajcie więc swojej ufnej odwagi,#Dz 4:13; Ef 3:12; Flp 1:20 która ma wielką nagrodę.#Mt 5:12; 1Kor 3:8, 14; Hbr 11:6, 26; Obj 22:12 36Wytrwałości wam bowiem potrzeba,#Łk 21:19; Hbr 12:1 abyście wypełniwszy wolę Boga, dostąpili spełnienia obietnicy.#Hbr 4:1, 9; 6:12
37 Bo jeszcze bardzo, bardzo krótko, #
2P 3:8
a nadchodzący przyjdzie
i nie będzie zwlekał; #
Ha 2:3; Jk 5:8; Obj 22:20
38 sprawiedliwy zaś mój # 10:38 mój , μου, 𝔓46 (200); brak w 𝔓13 (III/IV); z wiary mojej, ἐκ πίστεως μου, D (V); kwws: por. Rz 1:17; Hbr 10:38L. z wiary
żyć będzie;#Ha 2:4; Rz 1:17; 2Kor 5:7; Ga 3:11
lecz jeśli się cofnie,
nie będzie się nim cieszyć moja
dusza.
39My jednak nie jesteśmy z cofających się na zgubę; ale z tych, którzy wierzą – dla zachowania duszy.#Mt 16:25; Łk 9:24; 17:33; J 12:25; 1P 1:9#10:39 Wywód Hbr 10:26-39 nasuwa m.in. wnioski: (1) Możliwe jest odstępstwo od wiary i każdy w okresie jej próby może od niej odstąpić (zob. Hbr 2:3). (2) Kto odstępuje od wiary, traci udział w zbawieniu (Hbr 10:34-38). (3) Są jednak osoby, które mogą o sobie powiedzieć tak, jak w Hbr 10:39. Na czym opiera się ich pewność co do nieutracalności zbawienia? W konteście Hbr i NP można ją oprzeć na naturze nowego życia (Mt 13:19-23; Hbr 10:39; Jd 22), tzn. kto szczerze odpowiedział na wezwanie ewangelii i narodził się z wody i Ducha (J 3:1-6; Hbr 3:12), w godzinie próby nie odstąpi od wiary i będzie cieszył się odpoczynkiem w Chrystusie (Hbr 4:11). Okres próby wiary nie rozciąga się na całe życie wierzącego – Izrael nie pozostał narodem błądzącym po pustyni, a Paweł nie lękał się powiedzieć: wiarę zachowałem (2Tm 4:7-8), choć jego życie jeszcze się nie skończyło. Do każdego z nas odnoszą się słowa 2Kor 13:5.
Markert nå:
Hebrajczyków 10: SNPD4
Marker
Kopier
Sammenlign
Del
Vil du ha høydepunktene lagret på alle enhetene dine? Registrer deg eller logg på
Polish Bible © Ewangeliczny Instytut Biblijny, 2018
Wydanie cyfrowe przy współpracy z Platformą SzukajacBoga.pl. Dodatkowe informacje o SNP oraz wykaz skrótów użytych w przypisach znajdziesz klikając poniżej