Populære bibelvers fra نامَه وَ کِلیسِی روم 4

Del

امّا وُّ وَ وَعدۀ خدا وَ خاطرِ بی‌ایمونی شک نَکِه، بلکم مِنِه ایمون قویَت گِرُت، خدا نَه ستایش کِه. وِّ خاطِرجَم بی که خدا ایتَرِه وَ وَعدۀ خُوش وفا کِنِه.

هَموطو که مِنِه تورات نوشتَه وابی‌یِه: «مِ تِنَه بُو مِلَتَلِ زیادی کِردِمِه.» مِنِه حضورِ خدایی که ابراهیم وَش ایمون آوُرد، وِّ که مُردِه‌یَلَه زندَه ایکِنِه وُ وَ نیستی‌یَل، هستی اییِه.

وِّ نَه که وَ خاطرِ گِنایَلِ ایما تسلیمِ مرگ وابی وُ وَ خاطرِ صالح وَ حساب اومَیَنِ ایما، وَ مُردِه‌یَل زِندَه وابی.

مِنِه جِیئی که امیدی نَبی، ابراهیم بِی امید باور کِه، که بُو مِلَتَلِ زیادی ایابو، هَموطو که وَش گُتَه وابی‌یَه بی که «نسلِ تِ ایطو ایابو.»

سی هَمیو، یِه وَ ایمونِه تا وعدَه و ری فیض بو وِ ضِمانتی وابو سی تمومیِ نسلِ ابراهیم، نَه تِنا سی اونگَلی که زِرِ شریعتِن، بلکم سی هر کس که مِنِه ایمونِ ابراهیم شریکِه، که بُو هَمَه مونِه.

«خَش وَ حالِ اونگَل که خطایَلِشون آمرزییَه وابی وِ گِنایَلِشون پُوشَنایَه وابی. خَش وَ حالِ وِه که خداوند گِناشَه نَنَها وَ حسابِش.»

سی‌یِکِه کتابِ مقدس چه ایگُ؟ «ابراهیم وَ خدا ایمون آوُرد وِ یِه سیش صالحی وَ حساب اومَه.»