Populære bibelvers fra انجیلِ مَرقُس 4

Del

عیسی وَریسا وُ وَ بای نهیب زَه وُ وَ دریا امر کِه: «صیا مَکُ! آروم بُو!» اوسِه بای خُوسی وِ هَمَه جا آروم وابی. اوسِه وَ شاگردلِش گُت: «سیچه ایطو زَلَتون رَتِه؟ مَه هَنی ایمون نَیاریت؟»

اونگَل مَهلی هراسون وابی‌یَه بییِن، وَ یَک ایگُتِن: «یِه دَ کیَه که حتی بای وِ دریا هَم وَش اطاعت ایکِنِن!»

امّا عیسی پَسِ قایق، سَرِشَه نَهایَه بی ری بَلِشتی وِ خُوسییَه بی. شاگردل وِّ نَه دیار کِردِن وِ گُتِن: «استاد، تِ باکیت نی که غرق وابِیم؟»

اوسِه یِنَه هَم گُت: «حواسِتون بو چه ایشنِفیت. بِی هَمو پِیمونه‌ای که کِیل کِنیت، سیتون کِیل ایابو، وِ حتی بیشتر.

عیسی گُت: «پادشاییِ خدا مِی مِردی یَه که ری زمین تیم اییِه. شُو وِ رو، چه وِّ مِنِه خُو بو چه دِیار، تیم سُوز ایکِنِه وِ گَپو ایابو. چِطوشَه؟ وِّ نُونِه.

هرکه گوشِ شنوا دارِه، بِشنِفِه.»