Populære bibelvers fra انجیلِ لوقا 23

Del

عیسی گُت: «ای بُو، اینگَلَه بویَخش، سی‌یِکِه نونِن چه ایکِنِن.» اوسِه فِش بِسِن تا جومه‌یَلِشَه بینِ خِشون بَهر کِنِن.

عیسی جواب دا: «وَراسی، وَ تِ ایگُم، اُمرو بِی مو مِنِه بهشتی.»

اوسِه گُت: «ای عیسی، وختی مِنِه پادشاییِ خِت اومِی، مِنَه هم وَ یای بیار.»

اوسِه عیسی بِی صییِی بِلَند قیرَه زَه: «ای بُو، روحِ خِمَه اییُم وَ دَسَلِ تو.» یِنَه گُت وِ نفسِ آخِرَ کَشی.

وختی رَسییِن وَ جِیی که نومِش جُمجِمَه بی، عیسی نَه بِی او دِتا جِنایتکار وَ صلیب کَشییِن، یِکی نَه وَ دَسِ راس وِ یِکیدَه نَه وَ دَسِ چپ.

حدودِ ساعتِ دُوازۀ ظهر بی که تاریکی تمومِ او دیارَ گِرُت وِ تا ساعت سه بعدَظهر طول کشی، سی‌یِکِه اَفتو وَ بِرچ زَیَن وِیسایَه بی. مِنِه ای موقع، پردۀ معبدِ خداوند مِنِه دِلِی قَد دِ کَل وابی.

وَختی که فرمُندۀ سربازَل یِنَه دی، خدا نَه ستایش کِه وِ گُت: «وَراسی که ای مِرد بی‌گِنا بی.»