Populære bibelvers fra انجیلِ لوقا 22

Del

«ای بُو، اَر ارادۀ تِنِه، ای پیالَه نَه وَ مِ دیر کُ؛ وا ای حال نَه خواسِ مو، بلکَم ارادۀ تِ اَنجوم وابو.»

امّا مِ سی تِ دعا کِردُم تا ایمونِت وَ بین نَرَه. پَ وختی اُمبِلا وَرگشتی ایمونِ کَکایلِتَه قُویَت بییِه.»

هَمیطو نونَه وَگِرُت، شکر کِه وِ تِکَه تِکَه کِه وَشون دا وِ گُت: «یِه بَیَنِ مِنِه که سی ایشا دایَه ایابو؛ یِنَه وَ یای مِ وَجا بیاریت.»

هَمیطو، بعدَ شوم پیالَه نَه وَگِرُت وِ گُت: «ای پیالَه، نشونۀ عهدِ جدیدِه مِنِه خینِ مو، که وَ خاطرِ ایشا رِتَه ایابو.

پَ وختی مِنِه زجر وُ عذاب بی، سخت‌تَر دعا کِه، وِ عرقش مِی قطره‌یَل خین تِپ ایکِه وَ زمین.

امّا ایشا ایطو نبِیت. بلکم گَپوترین مابینِ ایشا باید مِی کِچِلوتَرین بو وِ رهبر باید مِی خِذمتکار بو.

عیسی جواب دا: «ای پطرس، وَراسی وَ تِ ایگُم، اُمرو نِهِی بُنگِ قِروس، سه دَفَه حاشا ایکِنی که مِنَه ایشناسی.»