Populære bibelvers fra پێدایش 45

Del

بله نون پرێشان مبێت و وتا مئیاریگ مکنێت که شما چێا منا اِدا بها کرت. هُدایا په ساهانی رَکّێنگا منا چه شما پێسر اِدا راه دات.

پمێشکا منی اِدا راه دئیۆک شما نه‌اَتێت، هُدا اَت. هُدایا منا په پِرئونا پتے، په آییئے سجّهێن لۆگا مسترے و په سَرجمێن مِسرئے مُلکا هاکمے کرت.

بله هُدایا چه شما پێسر منا اِدا راه دات که شمارا زندگ بداریت و سَرجمیا برکّێنیت که شمئے نَسل چه زمینا گار مبیت.

گڑا گۆن براتان گوَشتی: ”منی نزّیکترا بیاێت.“ وهدے آ نزّیکّا آتکنت، ایسُّپا گوَشت: ”من شمئے برات ایسُّپ آن. من هما مردم آن که شما بها کرت و سَری مِسرا کپت.

دو سال اِنت که مُلکا ڈُکّال اِنت. آیۆکێن پنچ سالا هم هچّ ڈگارے نه ننگار کنگ و کِشَگَ بیت و نه رُنَگ و مُشَگ،

ایسُّپا گۆن براتان گوَشت: ”من ایسُّپ آن. منی پت اَنگت هست و سلامت اِنت؟“ برات ایسُّپئے دێما تُرسگا اَتنت و هچّ پَسّئوِش دات نکرت.