Populære bibelvers fra Mark 4

Del

Na mukat kenen na nngakan i nus na lwek, manan, “Fanak nan.” Na di kmanan én, manak i nus na too lanél i lanaw. Na man Dyisas di dademen, “Tan duenyu likò? Landè fa kè ksaligyu di deg?”

Na too bong ktikengla, na stulen ale, manla, “Simto to ani? Balù nus na lwek mimen ale kenen.”

Kabay Dyisas déén kenen di ulin tamdanan du kudang. Na nukatla kenen, na manla, “E To Tamdò, tafan ito galnab! Mayè ge kè ku mlimas ito?”

Na man fa Dyisas, “Hae, tooyu fanse flinge i tdògu du salngad kdawatyu dun én kalbong kaglabat blé Dwata gamu. Ku fkahta di kasad, i kibòyu masad, salngad én kasad Dwata di kablén gamu, bay tananuan fa.

Na tulen Dyisas satu fléd, manan, “I kalnok kagot Dwata salngad satu to smabul bnê di nligon. Laan gadè ku tan kibò bnê én tmabò, du kafngen smabul dun di nligon, tatian tagak. Na di laman fadlug mimò i nimoan klit duh na kudang klit butang tmabò i bnê na lamnok.

Taman flinge gamu, ku nun klingeyu!”