1
رومی ایشون 3:2-4
کتاب مقدس به زبان مازندرانی - گویش غربی
WMB
تو اِی آدمی گه بَقیه رِه قضاوت کِنّی، و شِه هون کارارِ کِنّی، گِمون کِنّی گه خِدایی قضاوتی جا دَرشونی؟ یا هَینگه خِدایی مِهروونی و تَحمِل و وی گَتِه صبوری رِه کِچیک اِشمارنی، و نَئُونی گه خِدایی مِهروونی هَینسِئِه گه تِرِه توبِه ای سَمت وَرنِه؟
2
رومی ایشون 1:2
پَس، تو اِی آدمی گه یَنَفَر دییَرِ قضاوت کِنّی، هر کی گه ووئی هیچ عِذر و ویهومِه ای نارنی. چون وختی گه یَنَفَر دییَرِ قضاوت کِنّی، شِرِه محکوم هاکِردی، چون تو، اِی گه قضاوت کِنّی، شِه هَمون کارِ کِنّی.
3
رومی ایشون 11:2
چون خِدا فرق نِلنِه.
4
رومی ایشون 13:2
چون اونانیگه شریعَتِ اِشنُنِنِه خِدایی نظر صالِح نینِه، بَلگی اونایی صالِح بِشمارِس وونِنِه گه شریعَتِ بِجا اُرِنِه.
5
رومی ایشون 6:2
خِدا «هر کَسِ شِه وی کارایی اَنّا سِزا دِنِه.»
6
رومی ایشون 8:2
ولی اونانیسِه گه خِدخواهِنِه و حَیقَتی جا اطاعت نَکِنِنِه، بلگی ناراسی رِه اطاعت کِنِنِه، غیظ و غضب دَرِه.
7
رومی ایشون 5:2
ولی تو شی سَرسختی و شی دِلی خاطری گه نَخواینِه توبِه هاکِنِه، خِدایی غضبِ شیسِه غضبِ روزی سِه اَمبار کِنّی، روزی گه اونی دِلِه خِدایی عادِلانِه قضاوت معلوم وونِه.