Популарни Библиски стихови од 3 Kralip 18

Сподели

Šun man, Rajo Dévla, šun man! Sob (kaj) adalé manušá moginénas te džinén, so Tu, Rajo Dévla, san Devél, i so Tu riskiresa nevéstyr (nevés) léngire ile pale ke Tu.”

A kiéli sys pora te janel bel'veliakiro svénto dyibén, javdiá pašyledýr Ilíia, svénto proróko, i phendiá: “Rajo Dévla, Devél Avraamóskiro, Isakóskiro i Izrailjoskiro! Mek te džinén dre davá dyvés, so Tu san Jekh, Devél dro Izrailjo, i so me som pishári Tyró, i so me kerdjom saró pir lav Tyró.

I tedy podgíia ke saré manušá i phendiá: “Ci ĥará (dlúges) tumé javéna te langan pe duj ĥerá? Kóli Raj Devél (Jahvá) isyn Devél, to džán palál pal Léste, ne kóli Vaalo, to džán palál pal léste.”

I spyja telé jag Ráskire-Devléskiri, i pohaia célo shačkiribén, i kaštá i bará, i práho, i nakhadia paní, savó sys dre rovo (xohói).

I syr saré manušá dykhné davá, to jone pyné léngire mósa i phendlé: “Raj Devél (Jahvá), Jov isyn Devél, Raj Devél (Jahvá) isyn Devél.”

I pe eftáto mólo ternó dynári phendiá: “Ake, nabaró óbloko, dasavo syr manušýtko burnyk (ladožka).” Ilíia phendiá: “Džá, de andré maribnýtko vurdén tyró i trade, sob (kaj) te na uhtylel tut bryšýnd.”

I sys vast Ráskire-Devléskiro pe Ilijaste. Jov obphandia péskire trušula i prastándyja angíl Ahavoste ke sámo Izriejeljo.

I phendiá tedy Ilíia Ahavoske: “Džá, xa, i pi, pal-dová so šundlo, syr bryšýnd peréla.”

I phendiá jov péskire terné dynaríske: “Džá akaná, podykh ke mórjo (derjáv).” I odová gijá, i dykhcia syges, i phendiá: “Ničý nane.” I phendiá Ilíia léske: “Psir odorík ke eftá móly.”

Tedy Ilíia phendiá saré narodoske: “Javén pašyledýr ke me.” Adiáke saré manušá javné ke jov. I jov pirikerdia altárjo Ráske-Devléske, savó sys phagirdó.

I kharén tumé lav tumaré devloreskiro, a me kharáva lav Ráskire-Devléskiro, miré Devléskiro. Odová isyn Devél, Savó otphenéla jagása.” I otphendlé saré manušá i phendlé: “Mištó.”

I Ilíia lyjá dešudúj bará pir kicypen (čyslo) pe kherítka ródy, savé vyginé Jakovóskire čhavéndyr, konéske Raj Devél phendiá adiáke: “Izrailjo javéla lav tyró.”

Ne na sys ni zan (glos), ni otphenybén. I jone uhtenas pašýl altárjo (žertvieniko), savó jone kerdé. Dre pašdyves Ilíia lyjá te salpe léndyr, i jov rakirdiá: “Den gódla zoralés, pal-dová so jov isyn devloro; jov, xaj, zadumindiape, ci jov isyn zalymo vari-sósa, ci jov isyn dre drom, a saštý te javél, so jov isyn sutó, adiáke jov džangadjola.”

I čhudiá dalé barendyr jov altárjo vaš lav Ráskire-Devléskiro, i vyĥanadia trusciál altárjo rovo (xohói), baripnasa dre duj saty ziarny.