Популарни Библиски стихови од MARCOS 13

Сподели

Unya dumtan kamo sa tanan tungod sa akong ngalan, apan ang molahutay hangtod sa kataposan maluwas.

Pagbantay, pagtukaw, kay wala kamo masayod sa panahon nga mahitabo kini.

Sa dihang ila kamong dad-on ug itugyan ngadto sa mga hukmanan, ayaw ninyo kabalak-ing daan kon unsa ang inyong isulti apan isulti ninyo ang bisan unsa nga ihatag kaninyo niadtong taknaa, kay dili kamo mao ang magsulti kondili ang Espiritu Santo.

Ang langit ug ang yuta mangahanaw, apan ang akong mga pulong dili gayod mahanaw.

“Apan mahitungod sa maong adlaw o takna, walay nasayod niini, bisan pa ang mga anghel sa langit o ang Anak, gawas sa Amahan lamang.

Ug inigkadungog ninyo ug mga gubat ug mga dungogdungog mahitungod sa mga gubat, ayaw kamo kalisang kay kinahanglan gayod kini nga mahitabo, apan dili pa kini mao ang kataposan.

Busa pagtukaw kamo kay wala kamo masayod kon kanus-a moabot ang agalon sa panimalay, sa gabii ba o sa tungang gabii o sa tingtuktugaok ba sa manok o sa kabuntagon ba hinuon, kay tingali unya ug mokalit lamang siya pag-abot ug makaplagan kamo niya nga nangatulog. Ug ang akong gisulti kaninyo isulti nako sa tanan: Pagtukaw kamo.”

Kay makiggubat ang usa ka nasod batok sa laing nasod, ug ang usa ka gingharian batok sa laing gingharian. Mahitabo ang mga linog sa nagkalainlaing mga dapit, mahitabo ang mga gutom. Apan kini sinugdanan pa lamang sa mga kasakit.

Ug ang Maayong Balita kinahanglang iwali una ngadto sa tanang kanasoran.

Daghan unya ang motungha nga magdala sa akong ngalan, ug mag-ingon, ‘Ako mao ang Cristo!’ Ug daghan ang ilang pahisalaagon.

“Apan pagbantay kamo sa iyong kaugalingon kay kamo ilang itugyan ngadto sa mga hukmanan, ug kamo ilang bunalan sulod sa mga sinagoga, ug kamo moatubang sa mga gobernador ug sa mga hari tungod ug alang kanako, aron sa pagpamatuod ngadto kanila.

Kay motungha ang mga mini nga Cristo ug mga mini nga propeta ug magpakita ug mga ilhanan ug mga katingalahan aron sa pagpahisalaag, kon mahimo, kanila nga mga pinili.

“Apan nianang mga adlawa, human sa maong kasakitan ang adlaw mongitngit ug ang bulan dili na mohatag sa iyang kahayag, ug ang mga bituon mangatagak gikan sa kahitas-an, ug matay-og ang mga gahom sa kalangitan.