نامَه وَ کِلیسِی روم 2の有名な聖句

تِ ای آیَمی که وَ بقیَه داوری ایکِنی وِ خُوت هَمو کارَلَه ایکِنی، مَه گَمون ایکِنی که وَ داوریِ خدا ایدَرِی؟ یا یِکِه مِرَبونی وِ صبر وِ طاقَتِ زیادِ خدا نَه وَ حساب نیاری وِ غافِلی که مِرَبونی خدا سی یِنِه که تِنَه وَ توبَه وادارِه؟

پَ تِ ای آیَمی که یِکیدَه نَه داوری ایکِنی، هرکه بِی، هیچ بُونِه‌ای نَیاری. سی‌یِکِه بِی داوری دَرموردِ یِکیدَه خِتَه محکوم ایکِنی؛ سی‌یِکِه تِ ای داور، خُوت هَمو کارَلَه ایکِنی.

سی‌یِکِه خدا فَرخ نینِه.

سی‌یِکِه کَسَلی که شریعتَه ایشنِفِن مِنِه نظرِ خدا نَه صالِحِن، بلکم کَسَلی صالح وَ حساب ایان که وَ شریعت عمل ایکِنِن.

خدا «وَ هر کس طبقِ کارَلِش سزا اییِه.»

امّا سی اونگَلی که غِدِن وُ وَ حقیقت اطاعت نیکِنِن، بَلکَم وَ ناراسی اطاعت ایکِنِن، خِشم وِ غضب هِه.

امّا تِ وَ خاطرِ سرسختی وِ دلی که نَه توبَه کارِه، غَضَبِ خدا نَه سی خُوت، سی روزِ غضَب جَم ایکِنی، روزی که مِنِش داوریِ عادلانۀ خدا آشکار ایابو.