Vinsæl biblíuvers úr Datguddiad 8

Pan agorodd yr Oen y seithfed sêl, aeth pobman yn y nefoedd yn hollol dawel am tua hanner awr.

Dyma’r angel cyntaf yn canu ei utgorn, a dyma genllysg a thân wedi’i gymysgu â gwaed yn cael ei hyrddio ar y ddaear. Cafodd un rhan o dair o’r ddaear ei llosgi, a’r coed a’r holl blanhigion yn y rhan yna o’r byd.

Wedyn gwelais eryr yn hedfan yn uchel yn yr awyr, a’i glywed yn gweiddi’n uchel: “Gwae! Gwae! Gwae pawb sy’n perthyn i’r ddaear, o achos beth sy’n mynd i ddigwydd pan fydd y tri angel arall yn canu eu hutgyrn!”

Dyma’r ail angel yn canu ei utgorn, a dyma rywbeth oedd yn edrych yn debyg i losgfynydd enfawr yn ffrwydro ac yn cael ei daflu i’r môr. Trodd un rhan o dair o’r môr yn waed

Dyma’r trydydd angel yn canu ei utgorn, a syrthiodd seren enfawr o’r awyr. Roedd yn llosgi’n fflamau wrth ddisgyn. Syrthiodd ar un rhan o dair o’r afonydd a’r ffynhonnau dŵr. ‘Wermod’ oedd enw’r seren, a trodd un rhan o dair o’r dŵr yn chwerw. Y canlyniad oedd fod llawer o bobl wedi marw am fod y dŵr wedi troi’n chwerw.

Dyma’r pedwerydd angel yn canu ei utgorn, a dyma un rhan o dair o’r haul a’r lleuad a’r sêr yn cael eu taro. Dyma un rhan o dair ohonyn nhw’n troi’n dywyll. Doedd dim golau am un rhan o dair o’r dydd, na’r nos chwaith.