Vinsæl biblíuvers úr Datguddiad 9

Ond wnaeth gweddill y ddynoliaeth ddim troi cefn ar eu drygioni (sef y bobl hynny wnaeth y plâu ddim eu lladd). Roedden nhw’n dal i addoli cythreuliaid ac eilunod o aur, arian, efydd, carreg a phren – eilunod sy’n methu gweld na chlywed na cherdded! Wnaethon nhw ddim troi cefn ar yr holl lofruddio, na’r ddewiniaeth, na’r anfoesoldeb rhywiol, na’r dwyn chwaith.

Yna dyma locustiaid yn dod allan o’r mwg i lawr ar y ddaear, ac roedd y gallu i ladd fel sgorpionau wedi’i roi iddyn nhw. Dyma nhw’n cael gorchymyn i beidio gwneud niwed i’r glaswellt a’r planhigion a’r coed. Dim ond y bobl hynny oedd heb eu marcio ar eu talcennau gyda sêl Duw oedd i gael niwed.

Yna dyma’r pumed angel yn canu ei utgorn, a gwelais seren oedd wedi syrthio o’r awyr i’r ddaear. Dyma allwedd y pwll sy’n arwain i’r pydew diwaelod yn cael ei roi iddi.

Ond doedden nhw ddim i fod i ladd y bobl hynny, dim ond eu poenydio nhw am bum mis. (Roedd y poen yn debyg i’r poen mae rhywun sydd wedi cael pigiad gan sgorpion yn ei ddioddef.)

Angel y pydew diwaelod ydy eu brenin nhw – Abadon ydy’r enw Hebraeg arno, neu Apolyon (sef ‘Y Dinistrydd’) yn yr iaith Roeg.